به گزارش دمیرنیوز، مهمترین عامل اثرگذار بر بازار امروز، بازگشت نااطمینانیهای سیاسی و نظامی است. پس از چند روز آرامش نسبی، حمله موشکی ایران به پایگاه آمریکا در اردن و متعاقب آن حملات آمریکا و عربستان به مواضعی در عراق، بار دیگر سطح ریسک منطقهای را افزایش داده است. همزمان، تنشها درباره تنگه هرمز ادامه یافته؛ به نحوی که ایران بر مدیریت این آبراه تأکید دارد و در مقابل، آمریکا و متحدانش تلاش برای تشکیل ائتلاف دریایی و بازگشت امنیت کشتیرانی را دنبال میکنند. این تحولات در کنار اختلال همزمان در تنگه هرمز و بابالمندب، باعث شده است قیمت نفت برنت دوباره به مرز ۸۸ دلار نزدیک شود و نگرانیها درباره افزایش هزینههای انرژی و حملونقل را تقویت کند.
در عرصه دیپلماسی نیز اگرچه مسیرهای ارتباطی همچنان بهطور غیرمستقیم فعال است، اما چشمانداز مذاکرات نسبت به روزهای گذشته مبهمتر شده است. اظهارات مقامات ایرانی درباره ادامه تبادل پیام با آمریکا از طریق عمان، در کنار رد برخی پیشنهاد کشور همسایه درباره مدیریت مشترک تنگه هرمز و همچنین مواضع تهدیدآمیز ترامپ و نتانیاهو، فضای بازارها را با سیگنالهای متناقض مواجه کرده است. همین ابهام موجب شده است فعالان اقتصادی به جای اتخاذ تصمیمهای بزرگ، در وضعیت انتظار باقی بمانند.
در بازار مقاطع طویل، میلگرد امروز رفتار یکدستی ندارد. برخی شرکتها قیمتهای خود را ثابت نگه داشتهاند، اما تعدادی از تولیدکنندگان افزایش ۵۰۰ تومانی در هر کیلوگرم را اعمال کردهاند. این افزایش محدود در شرایطی رخ داد که نرخ ارز رشد کرده، اما تقاضای واقعی همچنان ضعیف است و خریداران عمدتاً با احتیاط رفتار میکنند.
بازار تیرآهن نیز شرایط مشابهی دارد؛ اغلب شرکتها قیمتهای خود را ثابت اعلام کردهاند، اما برخی تولیدکنندگان از جمله ذوبآهن اصفهان، ماهان و آریان فولاد کاهش ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار تومانی در هر شاخه را ثبت کردند.
بازار سایر محصولات فولادی نیز همچنان درگیر رکود و نبود تقاضای جدی است. نبشی و ناودانی بدون تغییر قیمت معامله اعلام شدهاند و بازار لوله و پروفیل نیز کاملاً ثابت باقی مانده است. در بخش ورق، محصولات رنگی، روغنی و گالوانیزه ثبات کامل دارند، اما ورق سیاه در برخی ضخامتهای محصولات فولاد اکسین افزایش ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ تومانی در هر کیلوگرم را تجربه میکند.
کارشناسان بازار آهن معتقدند ریشه اصلی مشکلات فعلی بازار فولاد، علاوه بر نوسانات ارزی و تحولات سیاسی، مرتبط با ساختار معاملات و رکود مصرف است. به گفته آنها، در حالی که شمش، میلگرد و تیرآهن در بورس کالا با استقبال بیش از ۹۰ درصدی درصدی خریداران مواجه میشود، در بازار آزاد مقاطع طویل همچنان رکود شدید حاکم است. این موضوع نشان میدهد بخشی از خریدهای بورسی نه برای مصرف واقعی، بلکه با هدف تأمین مالی خریداران اعم از تولیدکنندگان یا بنگاههای آهن از طریق پرداخت اعتبار اسنادی صورت میگیرد.
این کارشناسان همچنین تأکید دارند که افزایش هزینههای تولید، محدودیت برق و رشد قیمت مواد اولیه فشار زیادی بر تولیدکنندگان وارد کرده است. افزایش قیمت کنسانتره، آهن اسفنجی و شمش در کنار کاهش حاشیه سود نوردکاران باعث شده است فاصله قیمتی میان شمش و محصولات نهایی به حداقل برسد. از نگاه آنها، اصلاح فرمولهای قیمتگذاری در بورس کالا و ایجاد تناسب میان قیمت مواد اولیه و محصولات نهایی، شرط بازگشت تعادل به بازار فولاد است.
با این تفاسیر، بازار آهن در روزهای آینده بیش از هر زمان دیگری به سه متغیر وابسته خواهد بود؛ نخست، مسیر تحولات نظامی و این که آیا درگیریهای اخیر به یک بحران گستردهتر تبدیل میشود یا دوباره مسیر دیپلماسی فعال خواهد شد. دوم، رفتار دلار در کانالهای بالای ۱۹۰ هزار تومان؛ زیرا تثبیت این نرخ میتواند انتظارات تورمی جدیدی ایجاد کند. سوم، وضعیت عرضه و تقاضا در بورس کالا و تأثیر فرمولهای جدید قیمتگذاری بر زنجیره فولا.
در چنین شرایطی، بازار آهن همچنان میان دو نیروی متضاد گرفتار شده است؛ از یک سو، افزایش ریسک سیاسی و رشد ارز فشار صعودی بر قیمتها ایجاد میکند و از سوی دیگر، رکود شدید تقاضا اجازه جهش سریع قیمتها را نمیدهد. بنابراین تا زمانی که تکلیف تحولات سیاسی و مسیر مذاکرات مشخص نشود، رکود انتظاری همچنان مهمترین ویژگی بازار فولاد باقی خواهد ماند.
منبع: فولادبان
