به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، کیوان جعفریطهرانی، تحلیلگر ارشد بازار بینالمللی فولاد، در تحلیل وضعیت دشوار صنعت فولاد ایران اعلام کرد:
اگر طی سالهای گذشته مسیر بومیسازی تجهیزات و فناوری جدی گرفته نمیشد، اکنون در شرایط تحریم، تأمین قطعات ساده صنعتی شاید چندین سال طول میکشید. او بومیسازی را ستون فقرات تابآوری تولید ایران معرفی کرد و گفت همین ظرفیت داخلی، تولید را در سختترین شرایط حفظ کرده است.
این کارشناس ارشد، حوادث اخیر در فولاد مبارکه و فولاد خوزستان را نماد اهمیت بومیسازی دانست و تأکید کرد: تجربه این شرکتها نشان داد که توسعه ساخت داخل، برگ برنده اصلی صنعت فولاد بوده و باید بیشازپیش حمایت شود، زیرا اتکا به داخل، تولید را پایدار نگه میدارد.
جعفریطهرانی در ادامه افزود بومیسازی، نهتنها باعث تداوم تولید، بلکه امکان صادرات فولاد را در دوران تحریم فراهم کرده است. او تصریح کرد: در شرایط محدودیتهای بینالمللی، ایران توانسته فولاد را با قیمتی پایینتر از نرخ جهانی صادر کند؛ مزیتی که تنها بهواسطه تولید داخلی قطعات و کاهش هزینه تمامشده ایجاد شده است.وی از فولاد مبارکه به عنوان موفقترین نمونه بومیسازی یاد کرد و گفت:
توسعه داخلی در این شرکت چنان گسترده بوده که تابآوری آن در برابر بحرانها از بسیاری صنایع دیگر بیشتر است. او همچنین با اشاره به حملات اخیر به برخی واحدهای صنعتی از جمله بلبرینگسازی تبریز، تأکید کرد فولاد مبارکه به دلیل بومیسازی عمیق، مقاومترین صنعت در برابر آسیبهای مشابه محسوب میشود.
این تحلیلگر بینالمللی بر نقش علم روز در کنار تجربه عملی تأکید کرد و گفت: دانش فنی جدید میتواند موتور توسعه فولاد باشد، هرچند تجربه چند دهه تولید جایگزینی ندارد. به گفته او، فناوریهای نوین چین در فرآوری ذخایر کمعیار سنگآهن و فلزات ارزشمند همچون تیتانیوم و وانادیوم، نمونهای از پیشرفتهایی هستند که ایران باید برای آینده صنعت خود در نظر بگیرد.
جعفریطهرانی در پایان به چالش مهم دیگری در تولید فولاد ایران اشاره کرد و گفت: فناوریهای کاهش فسفر در سنگآهن، ضرورت امروز صنعت فولاد کشور است. در برخی معادن ایران از جمله مناطق طبس و زنجان، میزان بالای فسفر کیفیت تولید فولاد را کاهش میدهد. او افزود: صادرات گندله به هند تنها در صورتی ممکن است که فسفر کمتر از ۰.۰۳۵ درصد باشد و همان تغییر ناچیز در این عدد میتواند قیمت فروش را چند دلار پایین بیاورد. این حساسیتها نشان میدهد که بهرهگیری از دانش و فناوری روز، تنها راه حفظ جایگاه جهانی فولاد ایران است.
