به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، ناترازی انرژی و تداوم محدودیتهای برق، صنعت ایران را در گرداب هزینههای سرسامآور و کاهش توان رقابتی گرفتار کرده است. فعالان صنعتی با انتقاد از وضعیت موجود، نسبت به تبعات زنجیرهای این بحران که از کاهش ظرفیت تولید و افت درآمدهای کارگری آغاز شده و تا سقوط ارزآوری صادراتی پیش میرود، هشدار جدی دادند.
هزینههای سربار؛ عامل اصلی کاهش توان تولید در صنعت
هر ساعت قطعی برق، به معنای توقف اجباری خطوط تولید و بلااستفاده ماندن سرمایههای ثابت است. کارخانههایی که از نعمت فعالیت مستمر محروم شدهاند، علاوه بر کاهش شدید خروجی، با پدیدهی «هزینههای سربار» مواجهاند. در حالی که تولید متوقف است، هزینههای ثابت شامل حقوق و دستمزد، بیمه، استهلاک ماشینآلات و مخارج جاری همچنان به قوت خود باقی است. این ناترازی، بهای تمامشده هر واحد کالا را بهشدت افزایش داده و توان رقابت واحدهای صنعتی را در بازارهای داخلی و بینالمللی تحلیل میبرد.
امنیت شغلی زیر تیغ ناترازی برق
بحران برق تنها به ماشینآلات محدود نمانده و معیشت نیروی کار را هدف قرار داده است. کاهش ساعات فعالیت واحدهای صنعتی، مستقیماً به حذف اضافهکاریها منجر شده که کاهش چشمگیر درآمدهای ماهانه کارگران را در پی داشته است. این وضعیت بهویژه در صنایع با فعالیت سهشیفته، بحرانیتر است؛ چرا که به دلیل ماهیت فرآیندی تولید، امکان جابهجایی شیفتها وجود ندارد و قطعی برق به معنای اختلال کامل در روند تولید و در نتیجه به خطر افتادن امنیت شغلی بخش بزرگی از نیروی کار است.
تضعیف جبهه صادرات و افت ارزآوری
صنعت بهعنوان پیشران اصلی صادرات غیرنفتی، از ناحیه قطعی برق ضربهای سنگین متحمل شده است. ناتوانی در ایفای بهموقع تعهدات صادراتی، نه تنها منجر به از دست رفتن بازارهای هدف شده، بلکه با کاهش درآمد بنگاههای تولیدی، روند ارزآوری کشور را نیز با چالش جدی مواجه کرده است.
فعالان این حوزه تأکید دارند که تداوم این روند، به معنای خروج تدریجی بنگاههای صنعتی از چرخه اقتصادی و آسیبهای جبرانناپذیر به بنیانهای تولید ملی است؛ وضعیتی که عبور از آن نیازمند تدبیری فوری برای مدیریت ناترازی انرژی و اولویتبندی تأمین برق برای صنایع زیرساختی کشور است.
