زیر ساخت ریلی که به سند ۱۴۰۴ نخواهد رسید
براساس سند چشم انداز ۱۴۰۴ باید زیرساخت های اقتصادی و صنایع ایران مانند حمل و نقل ریلی توسعه بیشتری پیدا کند، اما نه تنها تا کنون هیچ نشانی از دستیابی به چنین اهدافی وجود ندارد، بلکه ظرفیت فعلی حمل ونقل ریلی نیز جوابگوی نیازهای کشور نیست.
خطوط راه آهن ایران به دلیل مشکلات مالی و نبود امکانات برای تعویض ویا بازسازی قطعات مورد نیازدچار فرسودگی شده است و در کنار بازسازی خطوط ریلی بخش زیادی از لوکوموتیوها نیز باید تعمیر اساسی یا تعویض شوند.
درحال حاضر برای توسعه خطوط ریلی در سه سال آینده به ۲۵ هزار کیلومتر خط راه آهن نیازداریم، ولی تا کنون ۱۵هزار کیلومتر ساخته شده است.که این مقدارفاصله زیادی با تحقق اهداف و برنامه هایی داردکه برای توسعه این صعنت در نظر گرفته شده بود.
همچنین برطبق برنامه ششم قراربود تا بیش از ۳۰ درصد ظرفیت حمل بارتوسط راه آهن انجام گیرد که کنون کمتراز ۷درصد است و این آمار نشان می دهد که عقب ماندگی جدی دراین بخش وجود داردکه برای جبران آن هرچه زودتر باید برنامه ریزی کرد.به عنوان مثال حجم ریل گذاری خطوط ریلی ایران با کشوری مانند ترکیه تقریبا برابراست.فقط با این تفاوت که حجم تناژی که توسط حمل و نقل ریلی ترکیه انجام می گیرد، چندین برابر ایران است.
در شرایط فعلی در راه آهن ایران پروژهایی وجود دارند که نیمه کاره مانده و یا به بهره برداری نرسیده اند. به عنوان مثال، ساخت قطار سریع السیر تهران، قم، اصفهان ۴۵۰ کیلومتراست که ۱۶۵ کیلومتر آن در مسیر تهران، قم و مابقی در بخش قم، اصفهان به طول ۲۴۵ کیلومتر است. این پروژه ریلی درحدود ۱۶ سال پیش شروع شد و قرار بود تا درمدت پنج سال تکمیل شود.
این در حالی است که تا کنون هزینه های زیادی صرف احداث و راه اندازی پروژهای راه آهن شده که برخی از آنها افتتاح و برخی دیگر به دلیل کمبود اعتبار، نیمه کاره راه شده است که ساماندهی آنها نیاز به سرمایه گذاری دارد.
