به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، صنعت فولاد جهان در آستانه تحولی بنیادین قرار دارد؛ تحولی که از آن به عنوان «انقلاب فولاد سبز» یاد میشود. همزمان با نزدیک شدن به سال ۲۰۲۶، کشورهای پیشرو در حال بازتعریف استانداردهای متالورژی خود هستند.
اروپا؛ پیشگام در مقرراتگذاری
اتحادیه اروپا با اجرای «معامله سبز» و «مکانیسم تعدیل مرزی کربن (CBAM)»، عملاً دورانِ کربنمحورِ فولاد را به شماره انداخته است. بر اساس این سیاستها، حذف تدریجی سهمیههای رایگان آلایندگی تا سال ۲۰۳۵، تولیدکنندگان را ناگزیر به پذیرش استانداردهای جدید کرده است. پروژههایی نظیر SALCOS و tkH2Steel با پشتوانه مالی «بانک هیدروژن اروپا»، اکنون پیشران اصلی این حرکت محسوب میشوند.
آمریکا و سوئد؛ از نوسازی زیرساخت تا عرضه تجاری
در آن سوی اقیانوس، ایالات متحده با تخصیص ۵.۸ میلیارد دلار بودجه ذیل «قانون کاهش تورم (IRA)»، تمرکز خود را بر فناوریهای جذب کربن (CCUS) و تولید هیدروژنی متمرکز کرده است. همزمان در سوئد، شرکت SSAB با پیشدستی در بازار، نخستین محمولههای فولاد با آلایندگی نزدیک به صفر را به مشتریان عرضه کرده و پروژههای عظیم HYBRIT و H2 Green Steel با تکیه بر فناوری DRI، رقابت تجاری بر سر فولاد سبز را داغتر کردهاند.
رقابت جهانی؛ خاورمیانه در قامت رقیبی جدید
موج کربنزدایی محدود به غرب نیست؛ کانادا، استرالیا، چین و کشورهای خاورمیانه به لطف دسترسی به منابع ارزان انرژیهای تجدیدپذیر، در حال تبدیل شدن به بازیگران کلیدی در تولید آهن اسفنجی سبز هستند؛ وضعیتی که اروپا را با چالشی جدی در حفظ جایگاه پیشرو خود مواجه کرده است.
