او با تاکید بر جایگاه این شرکت در زنجیره فولاد اظهار کرد: فولاد سنگان یکی از ارکان پایداری زنجیره ارزش فولاد مبارکه است و استمرار تولید بدون هماهنگی در سطح گروهی امکانپذیر نبود. در نتیجه همافزایی میان شرکتهای گروه نقش مهمی در تداوم فعالیتها در شرایط سخت داشت.
ریلی و جادهای، دو مسیر ناگزیر در حمل مواد معدنی هستند
روانفر با اشاره به ظرفیتهای حمل منطقه گفت: بخش قابل توجهی از توان تولیدی سنگان به دلیل محدودیتهای لجستیکی بالفعل نشده است. واحدهای فعال حملونقل فقط توان بارگیری تولیدی ما را دارند؛ این درحالی است که منطقه سنگان در صورت وجود زیرساختهای لجیستیکی، امکان تولید ورای این اعداد را دارد.
او ادامه داد: در سالهای گذشته تلاش شد بخشی از گلوگاههای ریلی با همکاری فولاد سنگان و نهادهای تخصصی رفع شود، اما این اقدامات کافی نیست و توسعه زیرساخت باید جدیتر دنبال شود. گفتنی است که برای جبران محدودیتها ناچار به استفاده از حمل جادهای شدیم و حدود ۵۰۰ دستگاه کامیون برای انتقال محصولات به کار گرفته شد، اما این راهکار جایگزین کامل توسعه ریلی نیست.
او تاکید کرد: بدون مشارکت دولت، وزارت راه و شرکت راهآهن امکان تکمیل شبکه لجستیکی وجود ندارد، چون حجم سرمایهگذاری بسیار بالاست.
فولاد سنگان نقش اساسی در زنجیره فولاد مبارکه دارد
او افزود: گروه مبارکه در قالب یک زنجیره یکپارچه، شرکتهای معدنی و صنعتی در کنار هم قرار گرفتهاند تا پایداری خوراک فولاد کشور تضمین شود و همین ساختار باعث شد در دورههای بحرانی، اختلال جدی در تامین ایجاد نشود.
وی ادامه داد: در شرایطی که تولیدکنندگان به دنبال بازار هدفت برای فروش محصولات خود میگردند، فولاد سنگان به واسطهی تامین مواد اولیه گروه فولاد مبارکه، هیچگاه با این چالش مواجه نخواهد شد.
مدل فعلی حکمرانی نیاز به اصلاح دارد
مدل فعلی که دولت بهصورت مستقیم در تنظیم رابطه معدن و مصرفکننده دخالت دارد، انعطاف لازم را ندارد. راهحل این است که همراستایی عملیاتی میان استخراجکننده و مصرفکننده شکل بگیرد، نه صرفا قراردادهای رسمی.
شرکتهای بزرگ مصرفکننده باید در قالب کنسرسیومهای معدنی در فرآیند استخراج و مدیریت زنجیره مشارکت داشته باشند تا کنترل بهتری بر کیفیت، کمیت و زمانبندی تامین ایجاد شود.
او افزود: تحقق حدود ۵۰ درصدی برنامه تولید در سال گذشته نشان داد مدل فعلی کارآمدی کافی ندارد و نیاز به اصلاح ساختاری جدی وجود دارد.
چالش انرژی همچنان یکی از موانع تولید است
عضو هیئت مدیره فولاد سنگان ادامه داد: ظرفیت قابل تأملی از تولیدات ما به واسطهی ناترازی انرژی محقق ننی شود. اگر این گزاره را در کنار چالشهای لجستیکی قرار دهیم، عملا این صنعت می تواند از اهداف ریل گذاری شده خود فاصله گیرد.
توسعه صنایع بالادستی کل صنعت را شکوفا میکند
او در ادامه با اشاره به وضعیت اهداف توسعهای صنعت فولاد افزود: طرحهای توسعهای در سالهای گذشته در سراسر کشور اجرا شده و تلاشهایی برای ارتقای ظرفیتها انجام شده است، اما همچنان فاصله معناداری میان وضعیت فعلی تولید و اهداف کلان وجود دارد؛ بهطوریکه اگرچه هدفگذاری ۵۵ میلیون تن مطرح بوده، اما تولید واقعی در محدوده ۳۲ تا ۳۳ میلیون تن باقی مانده است.
او در توضیح دلایل این فاصله گفت: یکی از مهمترین مسائل این است که زنجیره تولید در بخش بالادستی به اندازه کافی تکمیل نشده است؛ یعنی در حوزه تامین خوراک، کنسانتره، گندله و زیرساختهای مرتبط، سرمایهگذاری کافی انجام نشده یا به بهرهبرداری کامل نرسیده است. برای رسیدن به ظرفیت ۵۵ میلیون تن، اولین و مهمترین اقدام، سرمایهگذاری جدی در تامین خوراک و تکمیل زنجیره از معدن تا واحدهای فرآوری و ذخیرهسازی است، چون بدون این حلقهها امکان تحقق ظرفیت واقعی وجود ندارد و عملا کل زنجیره دچار محدودیت میشود.
روانفر با تاکید بر اثرات گسترده توسعه معدن گفت: در صنعت معدن، هر تغییر در انتهای زنجیره تولید، مستقیما در ابتدای زنجیره اثر میگذارد؛ به این معنا که اگر یک میلیون تن به ظرفیت تولید اضافه شود، در بخش معدن باید بین دو تا دو و نیم برابر آن ظرفیت تأمین مواد اولیه ایجاد شود.» او افزود: «به همین دلیل، صنایع مادر مانند معدن، فولاد، انرژی و حملونقل نقش پایهای در کل اقتصاد کشور دارند و بدون آنها هیچ زنجیره صنعتی قابل پایداری نیست.
سرمایهگذاری در زنجیره معدن، سرمایهگذاری پایدار و کمریسک است
با نبود تحریمها پرواز میکنیم
وی ادامه داد: اگر فناوریهای نوین، روشهای جدید اکتشاف و استخراج و همچنین سرمایهگذاری پایدار در این حوزه وارد شود، امکان چند برابر شدن ظرفیت تولید وجود دارد و میتوان از منابع معدنی کشور به شکل بسیار بهینهتری استفاده کرد. این توسعه نهتنها هزینه تولید را کاهش میدهد، بلکه امکان استفاده بهتر از منابع در مناطق مختلف کشور را نیز فراهم میکند و در نهایت به نفع اقتصاد ملی خواهد بود.
رشد معدن یعنی رشد اشتغال، شهرها و کل زنجیره اقتصاد
او در پایان تاکید کرد: توسعه پایدار زمانی اتفاق میافتد که نگاه ما به کل زنجیره تولید، از اکتشاف و استخراج تا فرآوری و بازار، یک نگاه یکپارچه و هماهنگ باشد. اگر این نگاه جامع شکل بگیرد، هم ظرفیت تولید افزایش پیدا میکند، هم اشتغال پایدار ایجاد میشود و هم سرمایهگذاریهای ملی به شکل موثرتری به نتیجه خواهد رسید و در نهایت کل اقتصاد کشور از آن منتفع خواهد شد.
