به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، صنعت فولاد به عنوان یکی از صنایع مادر، بهطور مستقیم با چالشهای زیستمحیطی و محدودیتهای منابع آبی گره خورده است. در شرایطی که بهرهبرداری سنتی از آبهای سطحی و زیرزمینی دیگر پاسخگوی نیاز فزاینده این صنعت نیست، راهکارهای مدیریتی و فناورانه به اولویت نخست تبدیل شدهاند.
پساب؛ دارایی اقتصادی بهجای منبع جانبی
سید علیرضا شریعت، دبیرکل فدراسیون صنعت آب ایران، با اشاره به ضرورت بازنگری در الگوی مصرف، اظهار داشت: «طی سالهای اخیر، بازچرخانی آب در واحدهای فولادی با بهرهگیری از فناوریهای مداربسته شتاب گرفته است. این رویکرد نه تنها برداشت از منابع طبیعی را کاهش میدهد، بلکه با افزایش پایداری تولید، هزینههای بلندمدت تأمین آب را نیز مدیریت میکند.»
وی با تأکید بر اینکه «پساب» دیگر یک کالای بیارزش نیست، افزود: «شکلگیری بازار معاملات آب و پساب در بورس انرژی، گواه تغییر نگاه صنایع به این منبع است. این ابزار اقتصادی، علاوه بر تسهیل سرمایهگذاری در تصفیه و انتقال، فشار سنگین تقاضا را از روی سفرههای آب شیرین برمیدارد.»
اصلاح جانمایی؛ راهکاری برای عبور از بنبستهای انتقال فولاد
بخش دیگری از تحلیل دبیرکل فدراسیون صنعت آب، معطوف به پیامدهای جانمایی غلط صنایع آببر در مناطق مرکزی و کمآب کشور است. شریعت در این باره تصریح کرد: «هرچند پروژههای انتقال آب از خلیج فارس و دریای عمان، مُسکنهای کوتاهمدت برای صنایع مستقر در فلات مرکزی هستند، اما هزینههای کلان سرمایهگذاری، مصرف بالای انرژی و چالشهای زیستمحیطی، لزوم اصلاح جانمایی را بیش از پیش نمایان میکند.»
سواحل مکران؛ نقطه عطف توسعه پایدار
شریعت در بخش پایانی سخنان خود، توسعه صنعت فولاد در سواحل جنوبی بهویژه سواحل مکران را راهکاری پایدار برای خروج از بحران آبی دانست و خاطرنشان کرد: «دسترسی مستقیم به آب دریا، همجواری با بازارهای صادراتی و ظرفیتهای نهفته توسعهای، مکران را به جایگاهی استراتژیک تبدیل کرده است. تلفیق این استراتژیِ “آمایش سرزمینی” با سیاستهای فعلیِ بازچرخانی و استفاده از پساب، میتواند تضمینکننده تداوم تولید در صنعت فولاد کشور باشد.»
