به گزارش اختصاصی دمیرمیوز، در شرایطی که بازارهای جهانی فولاد زیر سایه سنگین سیاستهای حمایتی و دیوارهای بلند تعرفهای قرار گرفتهاند، «انجمن آهن و فولاد چین» (CISA) با صدور فراخوانی رسمی، از تمامی تولیدکنندگان این کشور خواسته است تا با اتخاذ رویکرد «خودانضباطی صنعتی» و رعایت دقیقتر مقررات صادراتی، تنشهای تجاری را به حداقل برسانند. این رویکرد که فراتر از توصیههای اخلاقی، در قالب یک نظام مجوز صادراتیِ رسمی از ابتدای سال ۲۰۲۶ نمود پیدا کرده، حاکی از تغییری بنیادین در استراتژی تجاری پکن است. دادههای نیمه نخست سال ۲۰۲۶ نشان میدهد که در کنار کاهش تدریجی حجم صادرات فولاد چین، قیمت آهنآلات علیرغم فشارهای بیرونی، ثبات نسبی خود را حفظ کرده است که این امر بیانگر گذار بازار جهانی از مرحله شوکهای قیمتی به دورانِ بازتنظیم الگوهای عرضه و تقاضا است. با این حال، افزایش چشمگیر صادرات بیلت چین، هشداری است برای فعالان بازار که تصور میکنند کنترل صادرات به معنای عقبنشینی پکن از بازارهای جهانی است؛ چرا که محدودیت محصولات نهایی تنها ممکن است مسیر عرضه را به سمت محصولات نیمهساخته منحرف کند و فشار رقابتی را در بازارهای منطقهای تشدید نماید.
اعمال نظام مجوز صادرات بر طیف وسیعی از محصولات فولادی، از چدن و بیلت گرفته تا محصولات تخت، طویل و ریل، پاسخی مستقیم به افزایش ۱۲ تحقیق مقدماتی تجاری علیه محصولات چینی در شش ماه نخست سال است. تشدید سیاستهای اروپا، بهویژه در بخش قواعد منشأ بر مبنای «ذوب و ریختهگری»، عملاً دسترسی چین به بازارهای توسعهیافته را محدودتر کرده است. وقتی بازارهای بزرگ غربی یکی پس از دیگری سهمیههای وارداتی خود را سختگیرانهتر میکنند، این مازادِ عرضه ناگزیر است به سمت بازارهای نوظهور در آسیا، خاورمیانه و آفریقا سرازیر شود. در نتیجه، خطر اصلی نه کاهش کل صادرات چین، بلکه تغییر نقشه جریان کالایی است که میتواند رقابت را در بازارهای منطقهای، از جمله ایران، بهشدت تحت تأثیر قرار دهد. این وضعیت برای فولادسازان ایرانی که خود درگیر چالشهای داخلی نظیر محدودیت انرژی و افزایش هزینههای تمامشده هستند، شمشیری دو لبه است؛ زیرا از یک سو، عقبنشینی تهاجمی چین از بازارهای جهانی میتواند فضایی متعادلتر ایجاد کند و از سوی دیگر، ورود حجم انبوه بیلت و محصولات نیمهساخته چینی به بازارهای همسایه، میتواند عرصه را برای رقابت محصولات ایرانی تنگتر کند.
در نهایت، تحولاتِ پیشرو نشان میدهد که بازار جهانی فولاد وارد فصلی جدید از پیچیدگی شده است که در آن، قیمت آهنآلات نه فقط توسط حجم عرضه، بلکه توسط ترکیب محصولات صادراتی و مقاصد جدید چین تعیین میشود. تحلیل رفتار بازار در نیمه نخست سال نشان میدهد که هنوز تقاضای واقعی در اقتصادهای بزرگ برای تثبیت یک روند صعودی قدرتمند کافی نیست و همچنان سایه رکود در بخش ساختوساز و ابهامات پولی بر معاملات سنگینی میکند. از اینرو، برای فعالان این صنعت، آنچه اهمیت حیاتی دارد، رصد مستمر سه متغیر کلیدی است: مسیر حرکت محصولات چینی، سهم محصولات تخت در سبد صادراتی جدید این کشور و واکنش کشورهای واردکننده به این تغییر تاکتیک. این روند، بهویژه در قیمت ورق سیاه که بهشدت به هزینههای حملونقل و تعرفههای منطقهای وابسته است، خود را نشان خواهد داد و تعیینکننده اصلیِ نرخهای آتی در بازارهای مقصد خواهد بود. آنچه مسلم است اینکه پیام CISA نباید به معنای توقف صادرات چین قلمداد شود، بلکه باید آن را به مثابه تغییر قواعد بازی در تجارت جهانی فولاد دید که هوشمندی بیشتری را از سوی تولیدکنندگان سایر کشورها برای حفظ سهم بازار میطلبد.
