به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، تجارت جهانی سنگآهن و گندله در نیمه نخست سال مالی ۲۰۲۶ (H1 FY26) تحت تأثیر متغیرهای متعددی قرار گرفته که مستقیماً بر زنجیره مصرف محصولات فولادی اثرگذار است. در حالی که تقاضای کشورهای آسیایی، بهویژه چین، همچنان به عنوان موتور محرک بازار عمل میکند، وضعیت عرضه در کشورهای تولیدکننده بزرگ، روندی متفاوت و پراکنده را طی کرده است.
تحلیل عملکرد قطبهای اصلی عرضه سنگآهن:
۱. استرالیا (پیشران رشد عرضه): صادرات سنگآهن استرالیا با رشد ۷.۸ درصدی به ۴۵۱.۷ میلیون تن رسیده و صادرات گندله نیز ۱۰ درصد افزایش یافته است. حضور غولهایی نظیر ریوتینتو، بیاچپی و فورتسکیو در بازار، تزریق حجمی از ماده اولیه ارزانتر به فولادسازان آسیایی (بهویژه چین با ۳۷۵.۱ میلیون تن واردات) است که میتواند محرکی برای افزایش حجم تولید فولاد در صنایع پاییندستی منطقه باشد.
۲. برزیل و آفریقای جنوبی (چالشهای عرضه): برخلاف استرالیا، برزیل با کاهش ۳.۸ درصدی صادرات به ۱۸۱.۸۲ میلیون تن مواجه شده است (هرچند در ماه ژوئن روندی رو به رشد داشته). از سوی دیگر، آفریقای جنوبی با افت ۵.۵ درصدی صادرات به ۲.۹۳ میلیون تن، همچنان با مشکلات مزمن لجستیکی و رقابت شدید با سایر تولیدکنندگان دستوپنجه نرم میکند.
۳. هند (تغییر ساختار صادرات): هند با رشد چشمگیر ۲۳.۹ درصدی در صادرات سنگآهن (۱۳.۲۸ میلیون تن) روبرو بوده، اما صادرات گندله آن با افت ۳۲.۸ درصدی مواجه شده است. این چرخش از گندله به سمت سنگآهن، نشاندهنده تغییر استراتژی کارخانههای فولادی برای بهینهسازی هزینههای ذوب و تقویت حاشیه سود در بازارهای رقابتی است.
چشمانداز آینده:
ورود تدریجی محمولههای پروژه «سیماندو» در گینه و افزایش ظرفیتهای دریایی، همچنان فشار بر قیمتهای جهانی را حفظ خواهد کرد. تحلیلگران بر این باورند که ثبات یا کاهش قیمت سنگآهن، به تولیدکنندگان فولاد اجازه میدهد تا در سیاستگذاریهای قیمتی خود انعطاف بیشتری داشته باشند و رکود احتمالی در بخش مصرف محصولات فولادی را تعدیل کنند.
