به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، به گفته حمیدرضا رستگار، برخلاف نیاز مبرم کارگاههای داخلی، ورقهای فولادی تولیدشده به جای تزریق به زنجیره تولید ملی، راهی بازارهای صادراتی شدهاند؛ وضعیتی که نه تنها باعث اختلال در تولید شده، بلکه با سوءمدیریت در برنامهریزی زنجیره «تولید تا مصرف»، فشار اقتصادی بر صنایع را دوچندان کرده است.
تضاد میان موجودی انبار و نیاز کارگاهها ورقهای فولادی
بحران تأمین ورق فولادی برای صنایع حساس، بهویژه صنعت خودرو، از یک کمبود تولیدی ناشی نمیشود، بلکه ریشه در «توزیع ناصحیح» دارد. رئیس اتحادیه فروشندگان آهن و فولاد تهران با اشاره به این واقعیت که ظرفیت تولید موجود برای تأمین نیاز چند ماهه کارگاههای داخلی کاملاً کفایت میکرد، از خروج این کالا به بازارهای خارجی ابراز نگرانی کرد.
از دیدگاه اتحادیه، عدم برنامهریزی دقیق برای اولویتبندی مصرف داخلی در برابر صادرات، باعث شده است که زنجیره تولید دچار اختلال شده و صنایع زیرمجموعه، از جمله خودروسازان، با عقبماندگی از برنامههای تولیدی خود مواجه شوند.
جنگ روانی و هیجانات بازار؛ موتور محرک قیمتهای کاذب
رئیس اتحادیه با نگاهی به نوسانات اخیر قیمتها، تأکید کرد که بخشی از گرانی فولاد، ریشه در واقعیتهای اقتصادی ندارد، بلکه محصول «جنگ روانی» و ایجاد ترس از کمبود کالا در بازار است. این هیجانات، باعث ایجاد قیمتهای کاذب شده که فراتر از ارزش واقعی کالا است. او با اشاره به تأثیرات روانی ناشی از تنشهای منطقهای و شرایط جنگی، خاطرنشان کرد که این عوامل علاوه بر آسیبهای مادی، باعث بیثباتی در تصمیمگیریهای اقتصادی شدهاند.
چالشهای چندلایه؛ از تحریم تا بحران سوخت
ایران علیرغم جایگاه در میان ۱۰ تولیدکننده برتر فولاد جهان و برخورداری از تکنولوژی تولید انواع کیفیتهای ورق، در یک تنگنای استراتژیک قرار دارد. رستگار به دو چالش ساختاری اشاره میکند که پایداری این صنعت را تهدید میکنند:
۱. تحریمهای هدفمند: فولاد ایران همچنان در فهرست کالاهای تحت تحریم آمریکا قرار دارد که فضای صادرات و مبادلات را پیچیده میکند.
۲. بحران انرژی در تولید: چالش تأمین سوخت برای واحدهای تولیدی آهن و فولاد، یکی از موانع اصلی برای حفظ سطح تولید و پایداری عملیاتی است.
چشمانداز بازار؛ انتظار برای بازگشت به تعادل
با وجود تمام این فشارها، از منظر اتحادیه، بازار در مسیر بازگشت به ثبات قرار دارد. اگرچه تورم و اثرات ناشی از تنشهای سیاسی قیمتها را جابهجا کردهاند، اما پیشبینی میشود با تنظیم مجدد جریان کالا و مدیریت بهتر نرخها، بازار فولاد از این مرحله گذرا عبور کرده و قیمتها به سطح تعادلی بازگردند.
