پایان وابستگی راهبردی در صنعت فولاد؛ بهره‌برداری از نخستین مجتمع تولید الکترود گرافیتی خاورمیانه توسط فولاد مبارکه

به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، در یکی از چالش‌برانگیزترین سال‌های تاریخ صنعت فولاد ایران که با تلاقی رکوردهای جهانی تولید، بحران‌های تأمین انرژی و ناپایداری‌های ژئوپلیتیکی ناشی از درگیری‌های منطقه‌ای همراه بود، شرکت فولاد مبارکه با اجرای یک پروژه استراتژیک، گام بلندی در جهت تقویت امنیت زنجیره تأمین داخلی برداشته است؛ بهره‌برداری از نخستین و تنها مجموعه تولیدکننده الکترود و محصولات گرافیتی در منطقه خاورمیانه، نه تنها بخشی از نیاز داخلی کشور را پوشش می‌دهد، بلکه با کاهش چشمگیر وابستگی به واردات، تاب‌آوری صنعت فولاد ایران را در برابر شوک‌های بین‌المللی به‌شدت افزایش می‌دهد. سال ۱۴۰۴ برای صنعت فولاد ایران سالی با ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد بود که در آن، در کنار رقابت شدید در بازارهای جهانی، محدودیت‌های تأمین انرژی و آثار مخرب دو جنگ جاری، استمرار تولید را با چالش‌های جدی روبرو کرده بود؛ در چنین شرایطی حساس، اجرای پروژه‌هایی که زیرساخت‌های تولید داخلی را تقویت می‌کنند، اهمیتی فراتر از یک فعالیت اقتصادی ساده پیدا کرد. یکی از کلیدی‌ترین اقدامات در این راستا، سرمایه‌گذاری راهبردی فولاد مبارکه در ایجاد مجتمع تولید الکترود و محصولات گرافیتی است که با هدف بومی‌سازی یکی از حیاتی‌ترین و استراتژیک‌ترین اقلام مصرفی صنعت فولاد انجام شده است. از آنجا که الکترود گرافیتی ماده مصرفی بسیار حیاتی در فرآیند تولید فولاد با استفاده از کوره‌های قوس الکتریکی محسوب می‌شود، تأمین پایدار آن مستقیماً با تداوم فعالیت واحدهای فولادی در کشور گره خورده است؛ از این رو، ایجاد ظرفیت تولید داخلی این محصول، اقدامی فراتر از یک توسعه تولیدی ساده بوده و در واقع یک اقدام امنیتی برای تضمین پایداری زنجیره تأمین در برابر اختلالات جهانی به شمار می‌رود. بر اساس ارزیابی‌های فنی، این مجموعه جدید قادر خواهد بود بین ۵۰ تا ۶۰ درصد از کل نیاز کشور به الکترود گرافیتی را تأمین کند؛ ظرفیتی که می‌تواند ریسک‌های ناشی از محدودیت‌های بین‌المللی و نوسانات شدید در زنجیره تأمین جهانی را به‌طور قابل‌توجهی مدیریت کرده و وابستگی واحدهای فولادی را به بازارهای خارجی کاهش دهد. علاوه بر این، این سرمایه‌گذاری با فراهم کردن بستری برای توسعه توانمندی‌های فناورانه کشور در حوزه محصولات گرافیتی، مسیر را برای انتقال دانش فنی، توسعه ساخت داخل، کاهش نیاز به ارز و ارتقای سطح تخصصی تولیدکنندگان داخلی هموار می‌کند. اهمیت این دستاورد زمانی دوچندان می‌شود که با در نظر گرفتن فضای پرریسک سال ۱۴۰۴ و تقاطع بحران‌های انرژی و ژئوپلیتیک، حرکت فولاد مبارکه به سمت تولید اقلام استراتژیک، به عنوان بخشی از یک رویکرد کلان برای کاهش آسیب‌پذیری‌های صنعتی و افزایش خوداتکایی ملی ارزیابی می‌شود. در نهایت، بهره‌برداری از این واحد تولیدی نشان‌دهنده نگاه بلندمدت به پروژه‌هایی است که آثار آن‌ها از مرزهای یک شرکت فراتر رفته و پایداری فعالیت طیف گسترده‌ای از واحدهای فولادی کشور را تضمین می‌کند؛ پروژه‌ای که می‌تواند به عنوان نماد موفقیت در بومی‌سازی و پایان یک وابستگی راهبردی در صنعت فولاد ایران از سال ۱۴۰۴ به بعد یاد شود.