به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، سعید صمدی، دبیر انجمن زغالسنگ ایران، در گفتوگو با فولادبان، ضمن تأکید بر نقش محوری زغالسنگ داخلی در تأمین خوراک صنعت فولاد، اعلام کرد که استفاده همزمان از زغال داخلی و وارداتی، بخشی از فرآیند فنی و قدیمی تولید فولاد است و در ایران نیز طی دهههای گذشته الگوی تولید بر همین مبنا شکل گرفته است.
ترکیب زغالسنگ؛ فرآیندی فنی و شناختهشده
صمدی توضیح داد که در فرآیند تولید کک، زغالسنگهای مختلف با نسبتهای مشخص ترکیب میشوند تا استحکام و کیفیت مورد نیاز برای تولید فولاد حاصل شود. این فرآیند که در صنعت فولاد با عنوان «بلندینگ» شناخته میشود، در تمام واحدهای تولیدی مورد استفاده قرار میگیرد و بخشی جداییناپذیر از تولید فولاد محسوب میشود. وی با اشاره به نقش زغالسنگ پریمیوم که عمدتاً در استرالیا یافت میشود، افزود که ایران نیز از گذشته بخشی از نیاز خود را از طریق واردات این نوع زغال تأمین کرده است. الگوی رایج در واحدهای کورهبلند کشور طی دهههای گذشته، استفاده از حدود ۸۰ درصد زغال داخلی و حدود ۲۰ درصد زغال پریمیوم وارداتی بوده است.
فشار فاصله قیمتی بر معادن داخلی
دبیر انجمن زغالسنگ ایران به تفاوت قیمت فاحش میان زغال داخلی و وارداتی اشاره کرد و گفت: در حالی که در بازار جهانی، اختلاف قیمت میان مارکهای مختلف زغالسنگ معمولاً محدود است، اکنون زغال وارداتی با اختلاف قیمتی قابلتوجه نسبت به زغال داخلی وارد کشور میشود؛ مسئلهای که فشار زیادی بر معادن و تولیدکنندگان داخلی وارد کرده است. وی معتقد است زمانی که این فاصله قیمتی به شکل غیرمتعارف افزایش پیدا میکند، توان اقتصادی معادن داخلی برای سرمایهگذاری، توسعه و نوسازی کاهش مییابد. این در حالی است که بسیاری از معادن کشور طی سالهای گذشته با محدودیت نقدینگی، فرسودگی تجهیزات و هزینههای بالای استخراج مواجه بودهاند.
اهمیت سرمایهگذاری و توسعه برای کاهش وابستگی
صمدی با اشاره به سرمایهگذاری برخی واحدهای صنعتی و فولادی در معادن زغالسنگ کشور، این اقدام را نشانهای از اهمیت زغال داخلی در زنجیره تأمین فولاد دانست و گفت که ادامه این سرمایهگذاریها حاکی از آن است که زغال ایران همچنان بخش مهمی از تأمین خوراک صنعت فولاد کشور را بر عهده دارد. وی در پایان تأکید کرد که توسعه سرمایهگذاری در بخش معدن، نوسازی تجهیزات و افزایش ظرفیت تولید میتواند علاوه بر ارتقای کیفیت و بهرهوری، وابستگی کشور به واردات را کاهش دهد و شرایط پایدارتری برای تأمین خوراک صنعت فولاد کشور ایجاد کند.
