به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، در حالی که رده‌بندی جدید انجمن جهانی فولاد نشان از خروج موقت ایران از فهرست ۱۰ تولیدکننده برتر جهان می‌دهد، روند احیای واحدهای آسیب‌دیده و بازگشت ظرفیت‌های تولیدی، نشان‌دهنده آمادگی استراتژیک صنعت فولاد کشور برای بازپس‌گیری جایگاه دهم جهان در بازه زمانی کوتاه پیش رو است. این گزارش به بررسی عوامل مهارکننده تولید و فرصت‌های پیش روی صنعت فولاد ایران می‌پردازد.
۱. تحلیل وضعیت تولید و تغییر آرایش جهانی
طبق آخرین داده‌های منتشر شده از سوی انجمن جهانی فولاد، چین با تولید ۸۳.۷ میلیون تن (با رشد ۰.۴ درصدی) همچنان قطب بی‌رقیب بازار است. هند با ۱۴.۱ میلیون تن تولید و رشد ۴.۵ درصدی، جایگاه دوم را تثبیت کرده است. ایالات متحده (۷.۲ میلیون تن) و ژاپن (۶.۸ میلیون تن) نیز در رده‌های بالای جهانی قرار دارند.
در این میان، ویتنام با ثبت یک جهش خیره‌کننده ۲۷.۵ درصدی و رسیدن به تولید ۲.۶ میلیون تن، موفق شد جایگاه دهم جهان را که پیش‌تر در اختیار ایران بود، تصاحب کند. همچنین ترکیه با رشد ۱۴.۷ درصدی (۳.۳ میلیون تن) و آلمان با رشد ۹.۵ درصدی (۲.۹ میلیون تن)، عملکردی قدرتمند در بازارهای جهانی از خود نشان داده‌اند.
۲. بررسی عوامل کاهش تولید در ایران (چالش‌های ساختاری و امنیتی)
افت تولید فولاد کشور که از میانگین ۳.۲ میلیون تن ماهانه به سطوح پایین‌تر سقوط کرده، نتیجه هم‌زمانی دو عامل بحرانی بوده است:
- تنش‌های ژئوپلیتیک: حملات و اقدامات مخرب به زیرساخت‌های صنعتی، منجر به آسیب‌دیدگی برخی از واحدهای استراتژیک فولادسازی شده و باعث خروج حدود ۱۰ میلیون تن از ظرفیت‌های تولیدی از مدار شده است.
- بحران انرژی: محدودیت‌های تأمین انرژی، به‌ویژه در فصل تابستان و اوج مصرف برق، فشار مضاعفی بر صنایع انرژی‌بر نظیر فلزات وارد کرده و پایداری تولید را با چالش مواجه ساخته است.
۳. چشم‌انداز بازگشت و احیای ظرفیت‌ها
با وجود افت تولید سالانه از ۳۲ میلیون تن به برآوردهای فعلی (حدود ۲۵ میلیون تن)، پتانسیل بازگشت سریع به رده‌های برتر جهانی کاملاً مشهود است.
- ظرفیت بالقوه: ظرفیت نصب‌شده کشور حدود ۵۵ میلیون تن در سال است که نشان می‌دهد بخش قابل‌توجهی از تولید فعلی، پایین‌تر از توان واقعی صنعت است.
- گزارش احیا: طبق آخرین اطلاعات از واحدهای عملیاتی بزرگ نظیر فولاد مبارکه و فولاد خوزستان، فرآیند بازسازی واحدهای آسیب‌دیده با سرعت در حال پیشرفت است. ورود مجدد این واحدهای کلیدی به مدار تولید، کلید اصلی بازگشت ایران به جایگاه دهم جهان تا پایان سال جاری میلادی خواهد بود.
اگرچه ویتنام و سایر بازیگران نوظهور با بهره‌گیری از رشد سریع، سهم بیشتری از بازار جهانی را تصاحب کرده‌اند، اما با توجه به ظرفیت‌های بالقوه و سرعت بازسازی زیرساخت‌های آسیب‌دیده، صنعت فولاد ایران در مسیر عبور از دوره گذار و بازگشت به جایگاه استراتژیک خود در زنجیره تأمین جهانی قرار دارد.
