مدل همافزایی و سرمایهگذاری جمعی شرکتهای بزرگ در بخش تحقیق و توسعه
مشاور وزیر صمت در ادامه به لزوم تغییر رویکرد بنگاههای بزرگ معدنی و فلزی در حوزه تحقیق، توسعه و نوآوری (R&D) اشاره کرد و یک مدل سرمایهگذاری مشارکتی را پیشنهاد داد. وی تأکید کرد: شرکتهای معدنی و صنعتی میتوانند بهجای اقدامات جزیرهای و پرهزینه، بخشی از منابع مالی خود را در قالب یک سازوکار مشترک و همافزا به توسعه فناوریهای راهبردی اختصاص دهند.
به گفته این مدیر ارشد صنعتی، اجرای این مدل به بنگاهها امکان میدهد هزینههای سنگین تحقیقات پایه، آزمایشگاههای پیشرفته و توسعه فناوری را سرشکن کنند. بر اساس این سازوکار، یک فناوری معین میتواند با سرمایهگذاری اشتراکی در یکی از خطوط تولید یا سایتهای عملیاتی بهعنوان پایلوت پیادهسازی و آزمایش شود و پس از راستیآزمایی و تثبیت فنی و اقتصادی، در گام بعد به سایر شرکتهای عضو و نهایتاً در سطح کل صنعت تعمیم یابد؛ اقدامی که ریسک شکست پروژههای هایتک را برای تکتک بنگاهها به حداقل میرساند.
بازارهای منطقهای در انتظار دانش فنی ایرانی؛ خیز برای صادرات تجهیزات و فناوری
عضو هیات عامل سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو)، با تشریح راهبرد تجاری مطلوب برای صنعت معدن کشور، افق نهایی بخش معدن را فراتر از بازارهای سنتی مواد اولیه دانست و گفت: پرسش کلیدی این است که چرا نباید در کنار فروش مواد و محصولات معدنی، صادرکننده فناوری و دانش فنی مهندسی باشیم؟ تجربه موفق ساخت، بومیسازی و تأمین تجهیزات در صنایع مختلف صنعتی و پتروپالایشی اثبات کرده است که توانمندی مهندسی و فنی کشور در سطحی قرار دارد که بتواند سهم معناداری از بازار کشورهای همسایه و منطقه را تصاحب کند.
حسینی با تکیه بر مزیت رقابتی شرکتهای دانشبنیان و سازندگان تجهیزات صنعتی داخلی افزود: ظرفیتهای فنی کشور نباید به رفع نیازهای کوتاهمدت محدود بماند، بلکه باید با یک راهبرد فعال صادراتی، خطوط فرآوری، ماشینآلات تخصصی و لایسنسهای بومی در حوزه معدن را به کشورهای هدف روانه کرد.
مهار چالش پراکندگی؛ ضرورت یکپارچهسازی توانمندیهای نخبگانی و صنعتی
مشاور وزیر صمت یکی از معضلات ساختاری بخش نوآوری صنعت و معدن را اتلاف منابع به دلیل فعالیتهای موازی دانست و تصریح کرد: کشور از ذخیره ارزشمندی از سرمایه انسانی خلاق، متخصص و فارغالتحصیلان برجسته دانشگاهی برخوردار است، اما مانع و چالش اصلی، پراکندگی گسترده اقدامات، فقدان نقشه راه متمرکز و چنددستگی در اجرای پروژههاست.
عضو هیات عامل ایمیدرو خاطرنشان کرد: اگر بتوان این ظرفیتهای پراکنده را در یک شبکه منسجم گرد هم آورد و پیوندی سامانیافته میان نیازهای خطوط تولید شرکتهای معدنی و توان هستههای فناور و دانشگاهها ایجاد کرد، بازدهی سرمایهگذاریها به مراتب افزایش خواهد یافت و صنعت شاهد دستاوردهای ملموستر و پروژههای تحولآفرین در مقیاس ملی خواهد بود.
چشمانداز اکوسیستم معدن؛ تبدیل رویدادهای ایده به ویترین دستاوردها و جشن صدور فناوری
سید عباس حسینی در پایان، ترسیم خود را از آینده توسعه فناوری در این حوزه ارائه داد و اظهار امیدواری کرد که فضای تعاملات نوآورانه از مرحله نظری وارد مرحله خروجیمحور شود.
وی با اشاره به رویدادهای تخصصی این حوزه تصریح کرد: انتظار میرود ظرف دو تا سه سال آینده، جشنوارههایی چون «ایما» از فاز صرفِ گردآوری ایدههای خام و مقالات فاصله بگیرند و به جایگاهی برای معرفی و رونمایی از فناوریهای بومیسازیشده، تجاریشده و عملیاتی در خطوط معدنی کشور تبدیل شوند؛ بهگونهای که صنعت معدن و فلزات ایران بتواند برپایی جشن صادرات فناوریها، تجهیزات هایتک و خدمات فنیمهندسی ایرانی به بازارهای بینالمللی را به عنوان شاخص اصلی بلوغ خود به نظاره بنشیند.
