به گزارش اختصاصی دمیر نیوز؛ در گفتگویی ویژه با ایشان به واکاوی این نوسانات پرداخته شد:
افزایش قیمت بیلت در تانگشان
قیمت بیلت در بازار تانگشان چین با افزایشی ۵۰ یوانی به ۳۰۸۰ یوان رسید. این افزایش قیمت در حالی رخ داد که زمزمههای کاهش تولید در استان هبی از ۱۵ آگوست تا ۴ سپتامبر به گوش میرسد که میتواند ۲۰۰ هزار تن از ظرفیت تولید فولاد چین را تحت تأثیر قرار دهد. این امر به نوبه خود باعث افزایش قیمت سنگ آهن در چین شد، زیرا با وجود افزایش قیمت کک و کاهش حاشیه سود برخی کارخانهها، هنوز تعدادی از فولادسازان چینی با حاشیه سود مثبت به تولید ادامه میدهند.
با این حال، این افزایش قیمت در بازارهای دیگر محصولات فولادی چندان محسوس نیست. نرخ میلگرد صادراتی از چین همچنان در محدوده ۴۶۰ تا ۴۶۵ دلار و وایراد در محدوده ۴۷۵ تا ۴۸۰ دلار (FOB) باقی مانده است. این در حالی است که برخی کارخانهها برای حفظ سهم بازار خود، محصولاتشان را با قیمتهای پایینتری عرضه میکنند.
تأثیر تعرفههای آمریکا و افزایش هزینههای تولید بر بازارهای جهانی
در بازارهای بینالمللی، قیمت بیلت در اندونزی ۴۵۳ دلار است، در حالی که هزینههای تولید فولادسازان روسی به دلیل افزایش قیمت انرژی و ریسکهای مرتبط، با چالشهای جدیدی مواجه شده است. نرخ بیلت صادراتی روسیه به آسیای جنوب شرقی از ۴۳۵ تا ۴۴۰ دلار به ۴۵۵ تا ۴۶۰ دلار (CFR) افزایش یافته است.
همچنین، فشار ناشی از تعرفههای ۵۰ درصدی آمریکا بر فولاد و آلومینیوم، باعث شده تا جریان صادرات فولاد از آمریکا به بازارهای اروپا و آسیا سرازیر شود. این مسئله رقابت را تشدید کرده و به کاهش قیمتها برای حفظ سهم بازار توسط تولیدکنندگان منجر شده است. به عنوان مثال، برزیل قیمت اسلب خود را از ۴۸۲ دلار (FOB) در ماه جولای به ۴۷۰ دلار کاهش داده است.
مازاد ظرفیت و بقای تولید در سایه زیان
بحران مازاد ظرفیت تولید، که از سال گذشته گریبانگیر فولادسازان جهان شده، همچنان ادامه دارد. بسیاری از کارخانهها حتی با وجود حاشیه سود منفی، به تولید خود ادامه میدهند و حاضر به کاهش ظرفیتهای مازاد نیستند. سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) پیشبینی میکند که تا سال ۲۰۲۷، مازاد ظرفیت تولید فولاد در جهان به ۷۲۱ میلیون تن خواهد رسید.
این اصرار بر تولید به دلیل استراتژیک بودن صنعت فولاد در ابعاد اقتصادی، اشتغال، و نظامی است. کشورها برای اطمینان از دسترسی به فولاد مورد نیاز خود در داخل مرزهایشان، حتی به قیمت زیاندهی، به تولید ادامه میدهند. این امر در بریتانیا با پرداخت یارانه به فولادسازان و در آمریکا برای درآمدزایی و حمایت از تولیدات داخلی و تلاش برای اقتصادی کردن مجدد فولاد مشهود است.
پیامدها و آینده بازار فولاد
افزایش هزینههای انرژی، رکود اقتصادی، و دامپینگ فولاد ارزان قیمت چین به همراه تعرفههای جدید، زنجیرهای خطرناک برای بقای فولادسازان ایجاد کرده است. حتی شرکتهایی مانند تاتا استیل در آمستردام که فولاد کیفی تولید میکنند نیز با چالش سودآوری مواجه هستند.
در این شرایط، فولادسازان بزرگ جهانی رویکرد خود را تغییر دادهاند. تمرکز از سرمایهگذاری بر فولاد سبز و کمکربن به سمت تأمین نیاز بازارهای داخلی و خودکفایی معطوف شده است. رقابت شدید با محصولات چینی همچنان در بازار صادراتی ادامه دارد و اروپا در شرایط کنونی یکی از آسیبپذیرترین بازارهای فولاد محسوب میشود.
به نظر میرسد افزایش قیمتهای مقطعی، تنها به جبران کاهش عرضه احتمالی از سوی چین مربوط باشد و روند کلی بازار فولاد با چالشهای اساسیتری از جمله مازاد ظرفیت و رقابت شدید جهانی روبهرو است که به این زودیها متوقف نخواهد شد و چه بسا با اجرایی شدن کامل تعرفههای آمریکا شدت نیز خواهد گرفت./