به گزارش اختصاصی دمیر نیوز؛ پکن در تلاشی جدید برای ساماندهی صنعت عظیم فولاد خود، قصد دارد تولید را در سالهای ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ به شدت کاهش دهد. این اقدام در پاسخ به مازاد عرضه فزایندهای است که نه تنها قیمتهای جهانی را تحت فشار قرار داده، بلکه واکنشهای حفاظتی (Protectionist) را نیز از سوی کشورهای واردکننده برانگیخته است. این سیاست جدید، که از طریق تعطیلی کورههای ناکارآمد و تمرکز بر تولید فولاد با کیفیتتر اجرا خواهد شد، میتواند پایان دوران صادرات بیرویه فولاد چین باشد.
کاهش هدفمند تولید
بر اساس سندی که توسط رویترز بازبینی شده و از سوی چندین وزارتخانه و نهاد دولتی چین تهیه شده، دولت به دنبال مهار “مازاد عرضه و تقاضای ناکافی” در صنعت فولاد است. این سند هشدار میدهد که این عدم تعادل، کیفیت و کارایی توسعه را تحت تأثیر قرار داده است. اگرچه اهداف کمی مشخصی در این سند نیامده، اما منابع آگاه به رویترز تأیید کردهاند که این پیشنویس، نسخه نهایی طرح دولت است.
پیامدهای جهانی
این سیاست در حالی تدوین میشود که صادرات فولاد چین در سال جاری به ۶۸ میلیون تن رسیده، که بالاترین میزان در چندین سال گذشته است. این حجم بالای صادرات، به ویژه به کشورهای آمریکای جنوبی و خاورمیانه، با واکنش منفی و اتهامات “دامپینگ” از سوی تولیدکنندگان خارجی مواجه شده است. اتحادیه اروپا و ایالات متحده نیز در حال بررسی اعمال تعرفههای سنگین بر واردات فولاد از چین هستند. از این رو، کاهش تولید داخلی میتواند به تدریج فشار بر بازارهای جهانی را کاهش داده و تنشهای تجاری را تخفیف دهد.
تغییرات ساختاری در صنعت فولاد چین؛ سند دولت چین به صراحت بر لزوم تغییرات ساختاری تأکید کرده است
- تعطیلی کورههای قدیمی و ناکارآمد: این سیاست به دنبال حذف ظرفیتهای مازاد و فرسوده است که علاوه بر افزایش آلودگی، تولید فولاد با کیفیت پایین را نیز تشویق میکنند.
- تمرکز بر تولید فولاد با کیفیت و فناوری بالا: دولت قصد دارد با سرمایهگذاری در تحقیق و توسعه و حمایت از شرکتهای نوآور، تولید فولاد با ارزش افزوده بالا را افزایش دهد. این رویکرد به جای تولید انبوه فولاد ارزان، بر ساخت محصولات تخصصی برای صنایع پیشرفته مانند خودروسازی و هوافضا تمرکز دارد.
- محدودیتهای جدید برای صادرات: تحلیلگران پیشبینی میکنند که دولت چین برای مدیریت حجم صادرات و جلوگیری از دامپینگ، مقررات سختگیرانهتری را برای صادرات فولاد وضع خواهد کرد.
جمعبندی تحلیل
این طرح جدید، یک تغییر استراتژیک از سوی پکن است. دولت چین به جای حمایت بیقید و شرط از تولید انبوه، به سمت یک رویکرد مسئولانهتر در مدیریت صنعت فولاد حرکت میکند. این تغییر نه تنها به حل مشکلات داخلی کمک خواهد کرد، بلکه میتواند به بازسازی چهره چین در تجارت جهانی به عنوان یک بازیگر مسئول و پایبند به اصول تجارت منصفانه منجر شود. با این حال، باید دید که این سیاستها در عمل چقدر موفق خواهند بود و آیا به اهداف بلندپروازانه پکن برای مدرنسازی صنعت فولاد دست مییابند یا خیر./
