به گزارش دمیر نیوز ، کانادا با اجرای طرح جدید حفاظتی، عملاً فاز تازهای از سیاستهای محدودکننده تجاری را فعال کرده؛ سیاستی که بر اساس آن از ۲۶ دسامبر سهمیه تعرفهای فولاد برای کشورهای دارای توافق تجارت آزاد، از جمله کرهجنوبی، از ۱۰۰ درصد به ۷۵ درصد کاهش مییابد و واردات مشتقات فولادی نیز با تعرفه ۲۵ درصدی مواجه میشود. این تصمیم در حالی اتخاذ شده که کره در سال گذشته حدود ۶۲۰ هزار تن فولاد به ارزش ۷۸۰ میلیون دلار به کانادا صادر کرده و حالا بیم آن دارد که این محدودیتها مسیر سرمایهگذاری و فعالیت شرکتهای بزرگ کرهای در کانادا را مختل کند.
درواقع، مسئله فقط کاهش سهمیه نیست؛ بلکه پیام بزرگتر این اقدام، بازگشت سیاستهای حمایتی در بازارهایی است که پیشتر به آزادترین شکل ممکن فعالیت میکردند. کرهجنوبی نگران است این تغییرات در تضاد با قواعد تجارت بینالمللی باشد و موج جدیدی از محدودیتهای مشابه در بازارهای غربی ایجاد کند؛ موجی که میتواند جریان صادرات آسیا به آمریکای شمالی را با اختلال جدی مواجه کند.
نبض متغیر تولید فولاد جهانی؛ تصویری از ناپایداری بازار بینالمللی
بازار جهانی فولاد برخلاف پیشبینی برخی تحلیلگران هنوز وارد مسیر رشد پایدار نشده است. بررسی صورتهای مالی سهماهه سوم ۲۰۲۵ شرکتهای بزرگ نشان میدهد که توازن میان ظرفیت تولید، تقاضا و ساختار هزینهها بهطور جدی برهم خورده است. نیپون استیل با رشد ۴۲ درصدی تولید و پوسکو با افزایش ۵ درصدی نشان دادهاند که فولادسازان آسیایی تلاش دارند سهم خود را در بازار جهانی پس بگیرند؛ اما در نقطه مقابل، کاهش ۶ درصدی تولید آرسلورمیتال نشان میدهد اروپا و آمریکا همچنان با محدودیتهای تقاضا دستبهگریباناند.
این شکاف تولیدی با شکاف سودآوری نیز همراه شده؛ برای مثال پوسکو با وجود رشد ۱۴ درصدی سود عملیاتی هنوز از فشار هزینه انرژی و استانداردهای سختگیرانه زیستمحیطی رنج میبرد. نیپون استیل نیز با وجود جهش درآمدی، افت ۹۹ درصدی سود عملیاتی در نیمه نخست سال را تجربه کرده است. این دادهها گویای آن است که صنعت فولاد هنوز از نوسانات ساختاری خارج نشده و مسیر بازگشت به ثبات پرچالش خواهد بود.
شرق آسیا در وضعیت انتظار؛ ثبات بیلت، فشار بر میلگرد و سیگنالهای پراکنده تقاضا
شرق آسیا این روزها در نقطهای ایستاده که نه میتوان آن را بازار صعودی دانست و نه ریزشی. بیلت چین در سطح ۴۲۳ دلار بدون تغییر مانده اما قیمت میلگرد در بورس شانگهای تا ۴۴۳ دلار عقبنشینی کرده است. عدد شاخص مدیران خرید فولاد که روی ۴۸ ایستاده، نشاندهنده فاز انقباضی بازار است؛ بااینحال، کاهش موجودی انبارها و رشد محدودی که برخی قراردادهای آتی تجربه کردهاند، سیگنالهایی از تقویت احتمالی تقاضا را به بازار مخابره میکند.
افزایش ۵ دلاری قیمت پایه ورق گرم توسط کارخانههای بزرگ چینی هم گواه آن است که تولیدکنندگان انتظار دارند جریان تقاضا در ماههای آینده کمی بهبود یابد. اگر سیاستهای انگیزشی دولت چین عملیاتی شود یا پروژههای زیرساختی جدید کلید بخورد، فضای تقاضا در شرق آسیا میتواند با سرعت بیشتری احیا شود و این موضوع بر بازارهای صادراتی جهان، از جمله ایران، اثر مستقیم خواهد گذاشت.
صادرات ایران زیر سایه مقررات جدید ارزی؛ آرامش پیش از تغییرات بزرگ
بازار شمش و محصولات طویل ایران در هفته اخیر به شکلی غیرمعمول آرام بود؛ زیرا فعالان بازار منتظر روشن شدن سازوکار جدید تسعیر ارز در «بازار ثانویه» بودند. هرچند دولت در پایان هفته درباره خطوط کلی این سازوکار توافق کرد، اما صادرکنندگان و تولیدکنندگان هنوز در مرحله تحلیل پیامدهای آن قرار دارند. مطابق با نظر یکی از تحلیلگران ارشد فولاد، صرف اعلام این سیاستها چشمانداز صنعت فولاد را دستخوش تغییر کرده و فعالان بازار به زمان بیشتری برای ارزیابی واقعیتهای جدید نیاز دارند.
با وجود رکود معاملاتی، برخی معاملات محدود انجام شد؛ ازجمله پیشنهاد ۳۰ هزار تن شمش در بازه ۴۱۰ تا ۴۱۵ دلار فوب، عرضه شمش آذربایجان شرقی با نرخ ۴۱۰ دلار فوب بندرعباس، و معامله ۱۰ هزار تن شمش خراسان با نرخ ۳۸۰ دلار EXW. همچنین نرخ شمش بندرعباس در محدوده ۴۰۰ تا ۴۰۵ دلار فوب قرار گرفت و یک معامله پراکنده به مقصد الجزایر با نرخ ۴۸۳ دلار CFR ثبت شد. همین روند باعث شد متالاکسپرت قیمت هفتگی شمش صادراتی ایران را ۳ دلار افزایش دهد و به ۴۰۸ دلار فوب برساند.
در محصولات طویل نیز نوسان مشابهی دیده شد؛ جایی که میلگرد ایران در هفتههای گذشته از محدوده ۳۹۰–۴۲۰ دلار EXW به سطح ۴۰۰–۴۲۰ دلار رسیده بود، اما اکنون برخی پیشنهادها حتی به ۳۸۰–۳۸۵ دلار EXW نیز کاهش یافته است. قیمت راد نیز در بازه ۴۱۰ تا ۴۳۵ دلار اعلام شده و نرخ فوب بندرعباس حدود ۴۲۵ تا ۴۴۵ دلار برآورد میشود.
قیمتهای بازار آهنآلات ایران؛ بازاری که زیر فشار هزینه و ارز تغییر مسیر داد
در روزهای گذشته، بازار داخلی آهنآلات همگام با نوسانات جهانی و تحت تأثیر افزایش هزینه تولید، محدودیت عرضه و نرخ ارز، روندی افزایشی را ثبت کرد. میلگرد در اغلب مبادی فروش به بازه ۴۰٬۹۰۰ تا ۴۶٬۵۰۰ تومان رسید؛ سطحی که نشاندهنده فشار عرضه و تقاضای پروژهای است. تیرآهن در سایزهای سبک ۲۰۰ تا ۵۰۰ هزار تومان و در سایزهای سنگین ۷۰۰ هزار تا ۲ میلیون تومان افزایش را تجربه کرد و ورق ST52 و ST37 نیز با رشد محسوس همراه شد که علت آن افزایش قیمت جهانی ورق، رشد نرخ اسلب، ناپایداری عرضه و هزینه انرژی است. این رفتار قیمتی بار دیگر تأیید میکند که بازار ایران بهشدت از تحولات شرق آسیا و قیمتهای صادراتی اثر میپذیرد و هر تکانه بیرونی میتواند در بازهای کوتاه در قیمتهای داخلی نمود پیدا کند.
