به گزارش اختصاصی دمیر نیوز؛ تقاضای فولاد کمکربن تا سال مالی ۲۰۳۰ به ۴.۴۹ میلیون تن میرسد و در افق سالهای ۲۰۳۹/۲۰۴۰ به حدود ۷۳.۴۴ میلیون تن افزایش خواهد یافت. روند رو به رشد شهرنشینی، اجرای پروژههای عظیم زیرساختی و نیاز روزافزون صنعت خودروسازی به مواد اولیه پایدار، سه موتور اصلی این جهش تقاضا معرفی شدهاند.
کاپیل بانسال، شریک شرکت EY-Parthenon، این گذار را «چالشی بزرگ و فرصتی عظیم» برای صنعت فولاد هند توصیف کرده است. به گفته او، اگرچه بهای تولید فولاد سبز در حال حاضر بهطور محسوسی بالاتر از فولاد متعارف است، اما پیشبینیها حاکی از آن است که با گسترش سیاستهای قیمتگذاری کربن و توسعه فناوریهای نوین، این شکاف هزینهای در دهه آینده بهتدریج کاهش مییابد.
یکی از عوامل کلیدی در کاهش هزینهها، بهکارگیری فناوری تولید فولاد بر پایه هیدروژن سبز از طریق روش احیای مستقیم است. انتظار میرود که با افت قیمت هیدروژن سبز و افزایش بهرهوری، هزینه نهایی تولید فولاد پایدار کاهش یابد و تفاوت قیمتی آن با فولاد سنتی تا اواسط دهه ۲۰۳۰ به سطحی ناچیز برسد.
EY-Parthenon توصیه کرده است که صنایع مصرفکننده نهایی، بهویژه در بخشهای بزرگمصرف مانند ساختوساز و خودرو، خرید فولاد سبز را دستکم یک دهه پیش از رسیدن به اهداف انتشار صفر خود آغاز کنند. این مؤسسه همچنین بر ضرورت پذیرش افزایش اندک فعلی در هزینههای تولید – که بین ۳.۷ تا ۵.۲ درصد برآورد میشود – بهعنوان سرمایهگذاری در آیندهای پایدار تأکید کرده و خواستار همکاری نزدیکتر صنایع با تأمینکنندگان محصولات کمکربن شده است.
در همین حال، روند گواهینامهدار شدن فولاد سبز نیز در هند آغاز شده و تاکنون ۳۹ تولیدکننده برای دریافت این گواهیها درخواست دادهاند. این اقدام بخشی از برنامه دولت برای ایجاد شفافیت در زنجیره تأمین و تسهیل ورود محصولات سبز به بازارهای داخلی و بینالمللی است.
مجموعه این تحولات نشان میدهد که اگرچه مسیر گذار به فولاد سبز برای صنعت هند دشوار خواهد بود، اما فرصتهای گستردهای برای پیشتازی در اقتصاد کمکربن و ارتقای جایگاه جهانی این کشور فراهم میآورد./
