به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، سعید صمدی، دبیر انجمن زغالسنگ ایران، با اشاره به روند جهانی تولید سیمان و جایگزینی سوخت زغالسنگ با مشتقات نفت و گاز در صنایع انرژیبر با هدف کاهش محدودیتهای انرژی، اظهار داشت که در حال حاضر ۹۵ درصد سیمان دنیا با زغالسنگ تولید میشود و در کشور ما نیز حرکت به این سمت آغاز شده است. وی با بیان اینکه تمامی کارخانههای سیمانی فعال در اروپا، اعم از اروپای غربی و شرقی، از زغالسنگ استفاده میکنند، خاطرنشان کرد که در کشور ما تاکنون از این ظرفیت استفادهای نمیشده است. صمدی با اشاره به اینکه ظرفیت تولید سیمان در کشور به طور تقریبی ۷۵ میلیون تن است، افزود که در حال حاضر هیچکدام از کارخانههای سیمان برای تأمین انرژی مورد نیاز خود از زغالسنگ استفاده نمیکنند؛ هرچند که در حدود ۶۰ سال گذشته، سیمان ایران با استفاده از زغالسنگ تولید میشد اما بعدها روند تولید به سمت استفاده از مشتقات نفت و گاز تغییر یافت.
وی با اشاره به اینکه اکنون دولت به دلیل محدودیتها و با هدف کاهش ناترازی انرژی، متوجه ضرورت بازگشت به سمت استفاده از زغالسنگ در صنایع انرژیبر شده است، گفت که اگر قرار است از این ظرفیت برای جبران کمبود انرژی استفاده شود، باید مشکلات و موانع تولید نیز مرتفع گردند. صمدی تأکید کرد که کشور دارای ذخایر خوبی در حوزه زغالسنگ است و میتوان نیاز داخلی را از درون تأمین کرد، چرا که زغالسنگ ایران طبق معیارهای جهانی، یک زغالسنگ دستنخورده و باکیفیت محسوب میشود. وی در ادامه توضیح داد که در صنعت سیمان، بحث جایگزینی زغالسنگ با مازوت و در برخی موارد با گاز آغاز شده و مقدمات آن فراهم گردیده است؛ به گونهای که قرار است یکی از کارخانههای سیمان به صورت آزمایشی انتخاب شود تا انجمن زغالسنگ نیز تأمین انرژی مورد نیاز آن را بر عهده بگیرد و پس از عبور از مرحله آزمایشی، حرکت به سمت استفاده گسترده از زغالسنگ در این صنعت به تدریج انجام شود.
دبیر انجمن زغالسنگ در پاسخ به بحث آلایندگی اظهار داشت که کارخانههای سیمان در حال حاضر به طور عمده از مازوت استفاده میکنند، در حالی که میزان آلایندگی زغالسنگ در مقایسه با مازوت کمتر است و شرایط بهتری دارد، ضمن اینکه با نصب فیلترهای مشخص میتوان میزان آلایندگی را نیز کاهش داد. وی همچنین بر مزایای اقتصادی و اجتماعی این حرکت تأکید کرد و افزود که افزایش مصرف زغالسنگ باعث ایجاد اشتغال بیشتر و فعالیت با ظرفیت بالاتر معادن میشود و با تجهیز معادن جدید، تعداد افراد شاغل نیز افزایش خواهد یافت. صمدی از نظر اقتصادی اشاره کرد که قیمت هر تن زغالسنگ حدود ۱۲۰ تا ۱۳۰ دلار است، در حالی که قیمت جهانی هر تن مازوت ۴۵۰ دلار میباشد؛ همچنین تأکید کرد که یک تن زغالسنگ حدود ۸۰ درصد انرژی یک تن مازوت را تولید میکند و از نظر تبدیل انرژی نیز استفاده از آن فوقالعاده بهصرفه است.
در پاسخ به این پرسش که آیا فناوری لازم برای تولید انرژی از زغالسنگ در اختیار کشور هست یا خیر، وی تصریح کرد که اگرچه این نخستین اقدام در این حوزه است و پیچیدگیهای خاص خود را دارد، اما بر اساس بازدیدهای انجام شده از کارخانههای خارج از کشور، این فناوری به گونهای نیست که متخصصان و صنعتگران ایرانی نتوانند از آن بهرهمند شوند. وی افزود که اولین کارخانه سیمانی که قرار است از این سوخت استفاده کند، قطعاً باید دانش فنی را از خارج از کشور وارد کند، اما پس از آن میتوان با الگوبرداری از فناوریهای بینالمللی، فرآیند تولید را بومیسازی و داخلیسازی کرد و افزود که راهاندازی آن موانع خاصی ندارد، بهویژه اگر صنایع برای حل مشکل انرژی مجبور به این تغییر سمت شوند. صمدی در پایان با یادآوری سوابق تاریخی اشاره کرد که پیش از این نیز در داخل کشور از زغالسنگ برای تولید سیمان استفاده میشد؛ برای نمونه کارخانه سیمان شرق مشهد و کارخانه سیمان تهران از قدیم با زغالسنگ فعالیت میکردند، اما در ۴۰ تا ۵۰ سال اخیر دوباره به سمت مشتقات نفتی بازگشتهاند. وی خاطرنشان کرد که حتی برخی از این کارخانهها هنوز معدن زغالسنگ اختصاصی خود را در اختیار دارند، مانند معدن زغالسنگ شرق که متعلق به سیمان شرق است و از آن زمان تاکنون، معدنی بسیار غنی با تولید بالا را در اختیار دارد.
