به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، منطقه معدنی سنگان طی ماههای اخیر و در پی پیامدهای ناشی از جنگ ۴۰ روزه، با چالشهای پیچیدهای در مسیر افزایش ظرفیت استخراج دستوپنج نرم میکند. بر اساس ارزیابی کارشناسان حوزه معدن، بخش عمدهای از این مشکلات به اختلال در زنجیره تأمین مواد ناریه و عملکرد پیمانکاران مربوط میشود. کمبود و تأخیر در دریافت نیترات آمونیوم به عنوان اصلیترین مانع فعلی شناسایی شده است که مانع از دستیابی به اهداف برنامهریزی شده برای استخراج در سه ماه نخست سال ۱۴۰۵ شده و روند توسعه این منطقه را متوقف کرده است.
نگاه نمایندگان مجلس به چالشهای تولید و لجستیک
بررسیهای فعالان صنعت و نمایندگان مجلس، ابعاد تازهای از چالشهای استخراج در معادن کشور و بهویژه مجتمع سنگآهن سنگان را به عنوان الگوی شاخص این صنعت، روشن کرده است. در همین راستا، امیر توکلی رودی، عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی، با تأکید بر ضرورت نهادینهسازی نگاه حمایتی در میان تصمیمگیران سیاسی و قانونگذار، تصریح کرد که تمامی مسئولان و افراد مؤثر در تصمیمگیریها باید اصل «احترام به تولید و تولیدکننده» را سرلوحه اقدامات خود قرار دهند. وی همچنین با اشاره به ظرفیتهای گسترده پهنههای معدنی کشور، خاطرنشان کرد که علاوه بر ناترازیهای انرژی که طی چند سال اخیر مانع حرکت صنایع بوده است، اکنون مشکلات لجستیکی نیز به عنوان یک چالش جدید بر دوش بخش تولید سنگینی میکند.
عوامل متقاطع در بحران تأمین انرژی و مواد اولیه
سعید عسکرزاده، دبیر انجمن سنگآهن ایران، با تأیید وجود بحران در تأمین انرژی و مواد ناریه در معادن، این معضل را حاصل مجموعهای از عوامل متقاطع دانست. وی اظهار داشت که آسیب به برخی زیرساختهای تولید مواد اولیه در پی شرایط ویژه اخیر، محدودیتهای وارداتی ناشی از کاربرد دوگانه (Dual-use) مواد ناریه، تصمیمات نادرست داخلی و نوسانات در هزینههای حملونقل و توزیع، همگی دست به دست هم دادهاند تا دسترسی معادن به این نهاده حیاتی را مختل کنند. به گفته وی، برای خروج از این وضعیت، نیاز مبرمی به شکلگیری یک نظام یکپارچه، پایدار و آیندهنگر برای مدیریت زنجیره تأمین مواد ناریه در سطح کشور وجود دارد.
ضرورت گذار از مدیریت مقطعی به نظام مدیریت زنجیره تأمین
از نگاه کارشناسان، حل این مسئله مستلزم نگاهی فراتر از مدیریت مقطعی و گذرا برای تأمین مواد ناریه است. در شرایطی که ظرفیتهای معدنی کشور همچنان میتواند نقش مهمی در زنجیره تولید فولاد ایفا کند، استمرار اختلال در تأمین نهادههای ضروری استخراج میتواند ظرفیت تولید را از سطح معادن تا تمامی حلقههای پاییندست تحت تأثیر قرار دهد. از این رو، ایجاد یک نظام منسجم، پایدار و آیندهنگر برای مدیریت زنجیره تأمین مواد ناریه، در کنار توجه جدیتر سیاستگذاران به الزامات تولید، به ضرورتی حیاتی برای جلوگیری از تبدیل شدن این مشکل به یک گلوگاه غیرقابل بازگشت تبدیل شده است.
