به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، طبق دادههای منتشر شده، میانگین هزینه ساخت مسکن که در ابتدای سال ۱۴۰۴ حدود ۲۰ میلیون تومان بود، اکنون با رشدی بیسابقه به ۶۰ میلیون تومان رسیده است. این جهش قیمتی، مستقیمترین ضربه را به بخش آهنآلات و محصولات پلیمری زده است.
عوامل متعددی در این افزایش قیمت نقش دارند:
-
اختلال در تولید:
آسیب به برخی واحدهای صنعتی و کاهش ظرفیت کارخانههای بزرگ فولادی.
-
بحران انرژی:
محدودیتهای تأمین برق و گاز در صنایع مادر.
-
جهش تورم زنجیرهای:
افزایش قیمت محصولات پتروشیمی (مانند لوله و اتصالات) تا سه برابر.
گزارشهای آماری از مرکز آمار و انجمن انبوهسازان تهران، حکایت از وقوع یک شوک ساختاری در اقتصاد مسکن دارد. رشد ۳ برابری هزینههای تولید، فراتر از یک تورم ساده، نشاندهنده تغییر در معادلات تولید است. در حالی که شاخص قیمت نهادههای ساختمانی در تهران به رقم ۲۷۸۶ واحد رسیده، مشخص است که هزینههای اجرای پروژه به دلیل رشد تصاعدی قیمت مقاطع فولادی و محصولات پلیمری، از کنترل خارج شده است.
تحلیلها نشان میدهد که بخش فولاد، به عنوان ستون فقرات ساختوساز، بیش از هر بخش دیگری تحت فشار قرار گرفته است. آسیب به زیرساختهای صنعتی در پی تحولات ژئوپلیتیک و محدودیتهای تأمین انرژی، منجر به کاهش ظرفیت تولید و افزایش هزینههای سربار شده که مستقیماً به قیمت میلگرد و تیرآهن منتقل شده است. همزمان، محصولات پتروشیمی (از جمله یونولیت و اتصالات) نیز با جهشی تا سه برابر، زنجیره نازککاری و تأسیسات را تحت فشار قرار دادهاند.
این وضعیت، انبوهسازان را در بنبست مالی قرار داده است؛ چرا که افزایش هزینهها با رکود در تقاضای واقعی مسکن همراه شده و ایجاد یک تعادل شکننده را دشوار ساخته است. بدون سیاستهای حمایتی برای تأمین پایدار انرژی و بازسازی ظرفیت صنایع مادر، پیشبینی میشود پروژههای جدید با کاهش شدید مواجه شده و بحران کمبود عرضه در سالهای آتی تشدید گردد.
