به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، بازار نبشی و ناودانی در روزهای پایانی اردیبهشتماه، برخلاف تلاطمهای اخیر در سایر بخشهای فولادی، فضایی آرام و کمنوسان را تجربه کرد. این ثبات، نه نشانی از تعادل میان عرضه و تقاضا، بلکه نتیجه مستقیم رکود معاملاتی است که کل زنجیره فولاد را تحتتأثیر فضای انتظاری و سیاسی کشور قرار داده است.
ثبات قیمتی نبشی و ناودانی در سایه رکود
گزارشهای میدانی نشان میدهد قیمت نبشی و ناودانی در اغلب مبادی فروش بدون تغییر محسوس باقی مانده است. نرخ نبشی در محدوده ۷۸ هزار تومان و ناودانی در حوالی ۷۹ هزار تومان به ازای هر کیلوگرم تثبیت شده است. سایزهای سبکتر نیز مانند نبشی ۴۰×۴۰ ناب تبریز در حدود ۷۱ هزار تومان و نبشی ۳۰×۳۰ کوهپایه در کانال ۷۳ هزار تومان معامله میشوند. این ثبات در شرایطی است که بازار سایر مقاطع فولادی تحتتأثیر اخبار سیاسی و عقبنشینی دلار، تغییرات قیمتی متفاوتی را تجربه کردهاند.

فشار مضاعف بر تقاضا
کارشناسان معتقدند بازار نبشی و ناودانی بیش از آنکه از نرخ ارز تأثیر بپذیرد، زیر فشار رکود بخش ساختوساز و پروژههای عمرانی قرار دارد. با افت نقدینگی در صنایع کارگاهی، سولهسازی و سازههای فلزی، تقاضای واقعی بهشدت تضعیف شده است. این در حالی است که کاهش اخیر دلار در بازار آزاد، ذهنیت «احتمال ریزش بیشتر» را در میان خریداران تقویت کرده و موجب شده تا بسیاری از مصرفکنندگانِ نهایی برای خریدهای خود دست نگه دارند.
مقاومت تولیدکنندگان در برابر سقوط قیمت
با وجود رکود تقاضا، کاهش چشمگیر قیمتها در این حوزه با موانع جدی روبهروست. تولیدکنندگان که با چالشهای ساختاری همچون رشد بهای انرژی، محدودیتهای برق، هزینههای حملونقل و افزایش قیمت مواد اولیه دستبهگریبان هستند، اجازه ورود به رقابت منفی و افت شدید نرخها را نمیدهند. بسیاری از مبادی فروش ترجیح میدهند در شرایط فعلی، حجم فروش خود را به حداقل برسانند اما از شکستن قیمتها جلوگیری کنند.
چشمانداز مبهم؛ نبض بازار در دست دلار
تفاوت اصلی نبشی و ناودانی با محصولاتی مانند ورق فولادی در وابستگی شدید آنها به رکود داخلی است. در حالی که بازار ورق با نوسانات شدید عرضه دست و پنجه نرم میکند، بازار نبشی و ناودانی به دلیل نبودِ رونق در پروژههای عمرانی، دامنه نوسان محدودتری دارد.
فعالان این حوزه معتقدند آینده کوتاهمدت بازار بهطور مستقیم به روند تحولات سیاسی و نرخ ارز گره خورده است. تداوم فضای خوشبینی به مذاکرات، فشار روانی برای افت قیمتها را افزایش میدهد؛ اما از سوی دیگر، فشارهای هزینه تولید، کفِ حمایتی قدرتمندی ایجاد کرده است. در مجموع، تا زمانی که چشمانداز اقتصادی و سیاسی کشور شفاف نشود، انتظار میرود این دو محصول همچنان در فضایی کمرمق و نوساناتی محدود به حرکت خود ادامه دهند.