به گزارش دمیرنیوز، ساختمان در اقتصاد ایران مهمترین موتور تقاضای فولاد، بهویژه مقاطع طویل، محسوب میشود و افت صدور پروانههای ساختمانی معمولاً با چند ماه تأخیر، خود را در کاهش مصرف میلگرد، تیرآهن و در ادامه حتی محصولات تخت نشان میدهد.
بر اساس دادههای رسمی، تعداد پروانههای احداث بنا در سال ۱۴۰۳ به ۱۴۲٬۵۵۴ فقره رسیده که نسبت به سال ۱۴۰۲ معادل ۳.۲ درصد کاهش داشته است. با اتکا به همین نرخ افت، میتوان برآورد کرد که در سال ۱۴۰۲ حدود ۱۴۷٬۲۶۷ فقره پروانه صادر شده بوده است. هرچند این کاهش سالانه چندان بزرگ به نظر نمیرسد، اما روند نزولی آغاز شده بود.
نگرانی اصلی اما به سال ۱۴۰۴ بازمیگردد. در بهار امسال تنها ۲۹٬۲۹۵ فقره پروانه احداث بنا در کل کشور صادر شده که نسبت به بهار ۱۴۰۳ حدود ۲۲.۷ درصد کاهش نشان میدهد.
اگر این افت فصلی در فصلهای بعد نیز تکرار شود، به معنای تضعیف جدی جریان آغاز پروژههای جدید خواهد بود؛ آن هم در شرایطی که هزینههای ساخت بهشدت افزایش یافته و در بسیاری از پروژهها، هزینه تمامشده به مرز ارزش فروش رسیده یا حتی از آن فراتر رفته است.
در چنین وضعیتی، سیاستگذار باید پیش از تعمیق رکود، به مجموعهای از اقدامات همزمان بیندیشد: تحریک تقاضای واقعی از طریق تأمین مالی ساخت، کاهش هزینههای صدور پروانه و فعالسازی پروژههای زیرساختی از یک سو، و تدوین راهبردهای صنعتی نظیر توسعه صادرات هدفمند و حرکت به سمت تولید محصولات با ارزش افزوده بالاتر از سوی دیگر. زیرا تجربه نشان داده است که وقتی موتور ساختمان خاموش میشود، صنعت فولاد نیز با کاهش نفسگیر تقاضا روبهرو خواهد شد.
منبع: معدن۲۴
