به گزارش دمیرنیوز امیرعلی ابوالفتح کارشناس روابط بینالملل در گفتوگو با خبرنگار ایلنا گفت: در رابطه با اظهارات متناقض ترامپ در برخورد با ایران که از سویی بر مذاکرات مستقیم پا فشاری میکند و از سوی دیگر دست از تهدیدات نظامی خود بر نداشته، تصریح کرد: تهدید بخشی از پروسه رسیدن به توافق است، ما هم همین کارها را انجام میدهیم در واقع وقتی موشکها و پهپادهایمان رونمایی میکنیم و رزمایش برگزار میکنیم، وقتی میگوییم آماده جنگ هستیم و از جنگ نمیترسیم، یا اینکه درباره بستن تنگه هرمز حرف میزنیم و میگوییم اگر ما امنیت نداشته باشیم، هیچ کسی امنیت ندارد. همهی این موارد درحوزه نوعی تهدید دستهبندی میشود یعنی نمیتوان گفت که تناقض وجود دارد.
نمیتوان پیشبینی کرد شنبه قرار است چه اتفاقی رخ دهد
وی ادامه داد: شخصیت دولت ترامپ کمی متفاوتتر از دولت قبلی است یعنی دیپلماتیک و اتو کشیده صحبت نمیکنند، برخی دیپلماتیک صحبت میکردند اما عملکرد آنها متفاوت بود؛ وقتی میگفتند همه گزینهها روی میز است یعنی به همین موضوع جنگ اشاره داشتند، برجام هم همواره با تهدید همراه بود، اوباما یک مقدار با کلاس صحبت میکرد، ترامپ لات صحبت میکند ولی تناقضی نیست، این موارد بخشی از رسیدن به توافق است. در حقیقت ما هم این کار را به نوع دیگری انجام میدهیم ولی آنها ابزارشان بیشتر است و در نتیجه اثرگذاری بیشتری دارند و میتوانند امید رسیدن به توافق را افزایش یا کاهش دهند. در حال حاضر که قرار است شنبه مذاکره کنند، نمیتوان پیشبینی کرد که قرار است چه اتفاقی رخ دهد.
ترامپ پیش از اینکه رییسجمهور شود میخواست به توافق برسد
این کارشناس مسائل بینالملل با اشاره به مذاکرات پیش رو میان ایران و آمریکا، عنوان کرد: روز شنبه آقای عراقچی وارد مذاکرات میشود اگر اوضاع خوب نبود، فضا سنگین بود و مشکل داشت که هیچ اما ممکن است مذاکرات غیرمستقیم به مذاکرات مستقیم تبدیل شود یعنی طرفین غیرمستقیم و با واسطه صحبت کنند، اینطور دستشان میآید که چند مرده حلاج هستند. آمریکاییها هم اگر با توپ پر آمده باشند و آقای ویتکاف بخواهد خط و نشان بکشد هر دو بلند میشوند و از مذاکرات خارج خواهند شد ولی ممکن است به مذاکرات مستقیم و توافق برسند. از الان نمیشود گفت که ترامپ خط نشان کشیده است و نمیخواهد توافق کند. ترامپ از پیش از اینکه رییسجمهور شود میخواست به توافق برسد.
ترامپ میخواهد مذاکره کند تا به خواستههای حداکثری خود برسد
وی تاکید کرد: ترامپ از برجام خارج شد که با ایران به توافق برسد و گفت این جان کری عرضه نداشت و سرش کلاه رفت، من بلدم توافق کنم و شبانه و روز میگوید مذاکره کنیم یعنی نیتش توافق است اما آنچه که او از مذاکره میخواهد با آنچه ما میخواهیم متفاوت است. ترامپ میخواهد مذاکره کند تا به خواستههای حداکثری خود برسد، هدفش این نیست که توافق حاصل نشود. اگر قرار بود توافقی حاصل نشود، کار به این اندازه سخت و طولانی نمیشد، برای این است که بعه یک توافق برسند، لذا از این جهت من تناقضی در رفتارهای ترامپ نمیبینم.
ساختار آمریکا تغییر کرده؛ نقش وزیر خارجه آمریکا به اندازه نمایندگان ترامپ نیست
ابوالفتح در رابطه با علل انتخاب این افراد یعنی عراقچی و ویتکاف برای نمایندگی هر دو کشور در مذاکرات شنبه آینده و میزان احتمال رسیدن به یک توافق، اظهار کرد: اینکه یک طرف وزیر امور خارجه است و در طرف دیگر وزیر امور خارجه نیست یک مقدار موضوع را متفاوت میکند. در زمان برجام زمانی کری حضور داشت در طرف دیگر هم ظریف بود وقتی که ظریف نمیآمد، کری هم نمی آمد. باید در نظر داشته باشیم که در دولت ترامپ جا به جاییهایی صورت گرفته است. نقش وزیر امور خارجه آمریکا یعنی مارکو روبیو به اندازه نقش نمایندگان ترامپ نیست یعنی مسئولیت موضوع غزه و اوکراین با ویتکاف بود. در این موارد اصلا روبیو نرفت یعنی ویتکاف رفت و پخت و پزها را انجام داد و بعد گفتند یک ملاقات هم بین لاوروف و روبیو انجام شود.
ویتکاف بیشتر به دیدگاههای ترامپ اهمیت میدهد تا ساختار ضد ایرانی آمریکا؛ همین نقطه قوت قضیه است
این تحلیلگر مسائل بینالمللی با بیان اینکه ویتکاف نزدیکی زیادی به شخص ترامپ دارد، اظهار کرد: یکی از ویژگیهای ویتکاف این است که سیاسی نیست، رفیق نزدیک ترامپ است و بیشتر دیدگاههای ترامپ برایش مهم است تا ساختار، شاید به این دلیل که روبیو به ساختار وابسته است و ساختار هم به شدت ضد ایرانی است و تفکرات ضد ایرانی در آن زیاد است، مسئولیت این موضوع را داده است به یک نفری که انقدر مانند روبیو تعصب ضد ایرانی نداشته باشد. شاید این موضوع خودش کمک کننده باشد ولی باز هم این موضوع در هفته آینده مشخص می شود که این مذاکرات مستقیم یا غیر مستقیم چه خروجی خواهد داشت.
وی خاطرنشان کرد: حتی اگر ایران هم در اخبار اطلاعرسانی سختگیر باشد ولی ترامپ آدمی است که در لحظه صحبت میکند و میگوید خوب بود یا بد بود یا اصلا امیدوارکننده است یا خیر. از یک جنبه اینکه سطح ویتکاف بدیل نیست شاید آن برابری دیپلماتیک را برقرار نکرده است اما از آن طرف که ویتکاف پایبند به ساختار نیست، نقطه قوت قضیه است.
