بانکها با چه مبنایی برای فروشگاههای زنجیرهای خلق اعتبار میکنند؟
آقای پازوکی، رئیس اتحادیه لوازم خانگی
از آقایان بپرسید از کجا آوردهاید میلیارد میلیارد هزینه تبلیغ فروش اقساطی لوازم خانگی میکنید.» او با حرارت، از ورشکستگی، از اعتصاب، از بیعدالتی، از غفلت ناظران، از تبلیغات کاذب و از ظلم به مردم در بازار لوازم خانگی حرف میزند.
مگر میشود بانک، همه منابعش را ببرد یکجا و خرید دین کند؟ پول دارید، چرا نمیدهید به تولید که ۴ تا شغل ایجاد شود و بچههای مردم بروند سر کار. میخواهد به توزیع کمک کند، چرا این امکان را برای همه کسبه فراهم نمیکند؟
او اضافه کرد: ما قبل از سال ۹۶، کالا را تقسیط میکردیم و به مردم میدادیم بدون آنکه یک قران سود اضافه بگیریم چون تولیدکننده به ما کالا میداد و ۶ ماهه تسویه میکرد. الان بانکها که پول تولیدکننده را بلوکه میکنند و با سود ۲۸ درصدی تسهیلات میدهند و دولت پیشپیش پول مواد اولیه را میگیرد. تولیدکننده هم نمیتواند کالا را مدتدار به ما بدهد و ما هم نمیتوانیم قسطی بفروشیم.
سوال این است که چرا به کسبه میگویند دلال؟ سوال این است که چرا بانکها بجای اینکه منابع خود را ببرند در تولید، آوردهاند در توزیع؟ سوال این است که چرا کسی جلوی این تبلیغات کاذب علیه اصناف را نمیگیرد؟ سوال این است که پرداخت ماهانه ۱۰۰ میلیارد تومان به صداوسیما بابت تبلیغات از کجا آمده است؟ سوال این است که اگر امسال سال مهار تورم است، چرا آمده است در دلالبازی؟ سوال دیگر این است که نهادهای نظارتی کجا هستند؟ سوال این است که چگونه بیلبوردهای سراسر کشور را این آقا اجاره کرده، پولش را از کجا آورده است؟
