تلاطم در بازار آهن؛میلگرد و تیرآهن گران‌تر شدند

به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، بازار آهن ایران در پی جهش نرخ ارز و عبور دلار از مرز ۲۱۴ هزار تومان، وارد فاز صعودی جدیدی شده است که در آن، قیمت محصولات فولادی از جمله میلگرد و تیرآهن همگام با افزایش هزینه‌های تولید و رشد نرخ شمش فولادی، در مسیر صعود قرار گرفته‌اند. این وضعیت که بیش از آنکه حاصل تقاضای واقعی در بازار باشد، ریشه در تغییر انتظارات تورمی، افزایش هزینه‌های جایگزینی کالا و نگرانی فعالان بازار از تداوم نوسانات ارزی دارد، فضای معاملات را به‌شدت دگرگون کرده است؛ به‌طوری‌که با سیگنال‌های دریافتی از افزایش قیمت‌های پایه در بورس کالا، بسیاری از عرضه‌کنندگان در بازار آزاد نسبت به فروش محصولات خود با نرخ‌های پیشین تردید داشته و ترجیح می‌دهند با هدف صیانت از ارزش موجودی انبارها، در مقابل فروش کالا مقاومت کنند یا حتی عرضه را متوقف سازند. در این میان، بازار میلگرد به‌عنوان یکی از محصولات کلیدی با بیشترین واکنش مواجه شده است، به‌گونه‌ای که در برخی مبادی فروش، شاهد افزایش قیمتی بالغ بر ۶ هزار تومان بوده‌ایم؛ آماری که قیمت میلگرد در سایزهای ۱۴ تا ۲۵ را به بازه تقریبی ۸۳ تا ۸۸ هزار تومان و میلگرد سایزهای ۸ تا ۱۲ را به محدوده ۸۴ تا ۹۵ هزار تومان رسانده است. این فشار قیمتی که گستره وسیعی از کارخانه‌ها را درگیر کرده، مستقیماً با رشد نرخ شمش فولادی به‌عنوان ماده اولیه اصلی گره خورده است، چرا که تولیدکنندگان برای پوشش هزینه‌های جایگزینی مواد اولیه و حفظ حاشیه سود خود، ناگزیر به تعدیل قیمت‌های نهایی شده‌اند و در این مسیر، افزایش قیمت‌های پایه در بورس کالا نیز به‌عنوان یک مرجع قیمت‌گذاری، شتاب‌دهنده اصلی تغییرات در بازار آزاد عمل کرده است. در بخش تیرآهن نیز شرایط به همین منوال بوده و نوسانات قیمت به‌حدی بوده که در برخی مبادی شاهد افزایش قیمتی در حدود ۲ میلیون تومان بوده‌ایم و نرخ تیرآهن ۱۲ ذوب‌آهن اصفهان به سطح ۱۶ میلیون تومان برای هر شاخه رسیده است. اهمیت این رشد قیمت‌ها زمانی دوچندان می‌شود که به اثر مستقیم آن بر پروژه‌های عمرانی و هزینه ساخت‌وساز توجه کنیم؛ با این حال، تضاد عمیقی میان قیمت‌های پیشنهادی فروشندگان و توان نقدینگی مصرف‌کنندگان وجود دارد، چرا که بازار فولاد ایران همچنان تحت تأثیر رکود شدید ساخت‌وساز و کمبود نقدینگی قرار دارد. این پارادوکس، بازار را به سمت نوعی رکود تورمی سوق داده است؛ وضعیتی که در آن قیمت‌ها بر مدار صعودی قرار دارند اما به دلیل ضعف قدرت خرید واقعی، حجم معاملات با محدودیت مواجه است. برخلاف بازارهای جهانی که به‌ویژه در اروپا از ثبات نسبی برخوردارند، جهش قیمت‌های اخیر در بازار داخلی ایران نه ناشی از تحولات بین‌المللی فولاد، بلکه کاملاً متأثر از متغیرهای داخلی، نرخ ارز و هزینه‌های تحمیلی بر فرایند تولید است و تا زمانی که این دو نیروی متضاد یعنی فشار هزینه‌های تولید و رکود تقاضا در یک توازن واقعی قرار نگیرند، پیش‌بینی تداوم این روند همچنان با تردید همراه است.