به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، سعید عسکرزاده، دبیر انجمن سنگآهن ایران، در تشریح شرایط صنعت فولاد و زنجیره سنگآهن در دوران پس از جنگ گفت: هرچند بخشی از حلقههای میانی زنجیره با آسیبهایی مواجه شدهاند، اما در بخش محصولات طویل و ساختمانی مانند میلگرد، نبشی و تیرآهن، اختلال محسوسی دیده نمیشود و اغلب واحدهای فعال همچنان قادر به ادامه تولید هستند.
وی با اشاره به آسیبهای واردشده به فولاد مبارکه بهعنوان یکی از مهمترین واحدهای صنعتی کشور افزود: در بخش محصولات تخت، بهویژه در مراحل پس از گندلهسازی، چالشهایی ایجاد شده است. به گفته او، آهن اسفنجی، اسلب و انواع ورقهای فولادی از محصولات کلیدی این مجموعه هستند که بخشی از روند تولید آنها تحت تأثیر قرار گرفته است. او همچنین توضیح داد که در فولاد خوزستان نیز برخی واحدهای پس از گندلهسازی، از جمله مدولهای احیا و بخش ذوب، آسیب دیدهاند؛ بخشهایی که تولید اسلب نیز در آنها انجام میشد.
مدیریت ظرفیتها و بازسازی هدفمند
دبیر انجمن سنگآهن با بیان اینکه مشکلات مربوط به محصولات تخت را میتوان در دو سطح صنایع بالادست و پاییندست بررسی کرد، گفت: در بخش بالادست، نیاز به تصمیمگیری و چارهاندیشی جدی وجود دارد. او یادآور شد که سال گذشته حدود ۸ میلیون تن کنسانتره و ۱۰ میلیون تن گندله از کشور صادر شده که این میزان از نیاز و ظرفیت داخلی فراتر رفته است.
عسکرزاده تاکید کرد: فولاد مبارکه و فولاد خوزستان برای تداوم فعالیت، در کنار تعمیر و بازسازی پس از جنگ، باید مرحله گندلهسازی را فعال نگه دارند. به گفته او، در صورت اجرای درست این رویکرد، امکان افزایش ظرفیت تا ۱۶ میلیون تن و ایجاد ۲۶ میلیون تن گندله مازاد فراهم میشود؛ ظرفیتی که حتی با بازگشت شرایط عادی در بخش اسکلهها و حملونقل نیز، پاسخگوی جابهجایی ۳۶ میلیون تن محصول در بالادست زنجیره نخواهد بود.
تمرکز بر واردات در کوتاهمدت
وی در ادامه با اشاره به نیاز صنایع پاییندست گفت: برای تامین مواد اولیه واحدهایی که محصولات ورقی تولید میکنند، در کوتاهمدت باید بر واردات ورق تمرکز شود. او افزود: در میانمدت، واردات اسلب نیز میتواند در دستور کار قرار گیرد و در کنار آن، تولید برونمرزی بهعنوان یکی از گزینهها مورد توجه باشد.
به گفته عسکرزاده، در افق بلندمدت نیز بحث نوسازی مطرح میشود؛ موضوعی که به شرایطی پایدارتر وابسته است. او تاکید کرد که در دوران جنگ و بحران، بنگاهها ناگزیر به تغییر رویکرد و اولویتگذاری میشوند و مهمترین هدف آنها، عبور از بحران و حفظ بقا است.
بازسازی، مقدم بر نوسازی
دبیر انجمن سنگآهن با اشاره به زمانبر بودن تعمیر و بازسازی واحدهای آسیبدیده تصریح کرد: در چنین شرایطی، شرکتها از پارادایم توسعه به سمت پارادایم بیشینهسازی بقا حرکت میکنند و نمیتوانند همزمان بازسازی و نوسازی را پیش ببرند. او افزود که بخش نوسازی و توسعه ناگزیر باید به پس از تکمیل فرآیند بازسازی موکول شود.
عسکرزاده در پایان خاطرنشان کرد: روند بازگشت واحدها به مدار تولید، فرآیندی زمانبر است و نباید انتظار داشت که در کوتاهمدت همه چیز به شرایط پیشین بازگردد. با این حال، به گفته او، اگر مدیریت واحد و کلان در سطح کشور مستقر شود، میتوان آثار و تبعات این شرایط را تا حد زیادی کنترل و مدیریت کرد.