این محدودیتها و سیاستهای ارزی باعث شده سهم فولاد از صادرات غیرنفتی از ۱۶٪ به ۱۱٪ کاهش یابد و ۱.۵ میلیارد دلار ارزآوری از دست برود. حاشیه سود شرکتهای بزرگ بورسی فولاد از ۳۳٪ به ۱۲٪ سقوط کرده و شرکتهای کوچک در آستانه تعطیلی یا تولید سر به سر قرار دارند. نتیجه این بحران، تهدید جایگاه دهم جهان، کاهش درآمد ناخالص ملی و تهدید میلیونها شغل است.
راهکارهای فوری و ضروری برای جلوگیری از فروپاشی: اصلاح مقررات ارزی و اجازه عرضه ارز صادراتی کل زنجیره فولاد در تالار دوم بازار توافقی، رفع محدودیتهای انرژی و تشویق سرمایهگذاری در نیروگاههای خودتأمین، حذف عوارض صادراتی و بازگرداندن معافیتهای مالیاتی، بازنگری زیرساختها و مدیریت چالشهای انرژی. با اجرای این اقدامات، صنعت فولاد ایران میتواند سالانه ۱۰ میلیارد دلار ارزآوری ایجاد کرده، از فروپاشی اشتغال و اقتصاد ملی جلوگیری کند و مسیر رسیدن به رتبه هفتم جهانی را هموار نماید.
