وی هشدار داد که با توجه به بازه زمانی بیش از یک دههای اکتشاف تا بهرهبرداری، هرگونه وقفه در این مسیر، تبعات جبرانناپذیری برای تأمین خوراک کارخانجات در سالهای آینده خواهد داشت.
این فعال اقتصادی، اصلاح بستر سرمایهگذاری را شرط لازم برای توسعه اکتشاف دانست و ادامه داد: معدنکاری نیازمند سرمایهگذاری کلان با دوره بازگشت طولانی است و در این شرایط، «ثبات قوانین و مقررات» و پیشبینیپذیری آینده، از هر عامل دیگری مهمتر است.
به گفته آقاجانلو، تغییرات مکرر در سیاستها و حقوق دولتی، انگیزه سرمایهگذاری بلندمدت را از بین میبرد.
وی در ادامه، فناوریهای نوین از جمله هوش مصنوعی و دیجیتالسازی را نه صرفاً ابزاری برای افزایش بهرهوری، بلکه عاملی کلیدی برای افزایش تابآوری صنعت در برابر ریسکهای ژئوپلیتیکی و کاهش وابستگی به تجهیزات وارداتی برشمرد.
رئیس هیئت مدیره هلدینگ توسعه معادن و فلزات، همچنین بر نقش اقتصاد چرخشی در بازیابی باطلههای معدنی و لزوم توسعه همزمان زیرساختهای انرژی، آب و حملونقل با بخش معدن تأکید کرد.
آقاجانلو با اشاره به تجربه موفق شرکتهایی نظیر فولاد مبارکه در یکپارچهسازی زنجیره ارزش گفت: آینده معدن ایران بیش از آنکه وابسته به ظرفیتهای زمینشناسی باشد، به کیفیت حکمرانی و تصمیمگیریهای امروز برای تأمین مواد اولیه دهههای آینده گره خورده است و توسعه پایدار این بخش، حاصل پیوند اکتشاف، فناوری، سرمایهگذاری و سیاستگذاری منسجم است.
