به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، در نخستین روزهای پس از وقوع حادثه در فروردین ۱۴۰۵، فولاد مبارکه با یک چالش بحرانی روبه‌رو بود. بازار داخلی با تقاضای بسیار بالا، به میزان ۳۵۰ تا ۳۶۰ هزار تن ورق گرم (علاوه بر محصولات پوشش‌دار) مواجه بود و هرگونه توقف در عرضه، می‌تواند منجر به بحران قیمت و تلاطم شدید در صنایع پایین‌دستی شود.
در این میان، دو مسیر کاملاً متفاوت پیش روی تصمیم‌گیران بود. مسیر اول، اتکا به واردات محصولات خارجی بود که با چالش‌های جدی نظیر افزایش هزینه‌های حمل دریایی، نوسانات شدید نرخ ارز و زمان‌بر بودن فرآیند تأمین و انتقال، ریسک‌های عظیمی را برای امنیت تأمین کشور به همراه داشت. در مقابل، مسیر دوم که بر پایه «بسیج و بازآرایی ظرفیت‌های داخلی» بنا شد، تمرکز خود را بر مهندسی مجدد فرایندهای لجستیکی و تقویت پیوندهای میان استان‌ها قرار داد.
سرعت بازگشت به بازار؛ از حادثه تا عرضه مجدد در بورس
نتیجه این استراتژیِ مبتنی بر خوداتکایی، بازگشت خیره‌کننده فولاد مبارکه به چرخه بازار بود. اگرچه حادثه در ۷ فروردین ۱۴۰۵ رخ داد، اما مدیریت هوشمندانه زنجیره تأمین باعث شد که دقیقاً یک ماه بعد، یعنی در ۷ اردیبهشت ۱۴۰۵، محصولات این شرکت دوباره در بورس کالا عرضه شود. این سرعت عمل، مانع از بروز شکاف عرضه و تقاضا شد و پایداری بازار را در سخت‌ترین شرایط حفظ کرد.
تأمین صنایع استراتژیک؛ پیوند ناگسستنی بالادست و پایین‌دست
یکی از مهم‌ترین پیامدهای عبور از این بحران، تأکید بر نقش حیاتی فولاد مبارکه در زنجیره ارزش صنایع استراتژیک بود. پایداری در تولید ورق، مستقیماً با امنیت انرژی و آب کشور گره خورده است. صنایع پایین‌دستی نظیر لوله‌سازان، که تامین‌کنندگان اصلی پروژه‌های زیرساختی هستند، از بزرگ‌ترین ذینفعان این بازآفرینی بودند.
به عنوان نمونه، پروژه‌های عظیمی همچون خط انتقال ۸۴۰ کیلومتری آب از دریای عمان به اصفهان و بیش از ۷۰ هزار کیلومتر خط لوله زیرزمینی فعال در سراسر کشور، به شدت به ثبات عرضه ورق وابسته هستند. بازدید هیئت‌های نمایندگی صنایع لوله‌سازی از مجموعه فولاد مبارکه، نشان‌دهنده این واقعیت است که این شرکت نه تنها یک تولیدکننده، بلکه ستون فقرات امنیت زیرساختی کشور محسوب می‌شود.
تغییر پارادایم؛ سنجش قدرت بر اساس انعطاف‌پذیری
تجربه فروردین ۱۴۰۵ نشان داد که در اقتصادهای مدرن و در زمان وقوع تکانه‌های ناگهانی، تنها داشتن ظرفیت تولید بالا تضمین‌کننده قدرت نیست؛ بلکه آنچه اهمیت دارد، «قابلیت پویایی در ساماندهی زنجیره ارزش» است. فولاد مبارکه با عبور از این آزمون، ثابت کرد که می‌تواند در مواجهه با تهدیدهای لجستیکی و اقتصادی، به جای تسلیم شدن در برابر واردات، زنجیره تولید داخلی را بازسازی کند.
امروزه جایگاه فولاد مبارکه در بازارهای منطقه‌ای و داخلی، نه تنها با معیار «میزان تولید سالانه»، بلکه با شاخص «سرعت بازآفرینی در شرایط بحرانی» تعریف می‌شود؛ معیاری که نشان‌دهنده بلوغ مدیریتی و استراتژیک این صنعت در برابر چالش‌های پیچیده جهانی است.
