به گزارش اختصاصی دمیرنیوز؛ آمریکا در روزهای اخیر دور تازه‌ای از تحریم‌ها علیه ایران را اعلام کرده؛ بسته‌ای که برخلاف برخی تحریم‌های قبلی، علاوه بر بخش‌های صنعتی، حمل‌ونقل و شبکه تأمین خارجی را نیز هدف قرار داده است.وزارت خزانه‌داری آمریکا روز ۱ اکتبر ۲۰۲۶، برابر با ۹ مهر ۱۴۰۵، در قالب طرحی با عنوان «عملیات طرد اقتصادی» تحریم‌های جدیدی علیه بخش‌های خودرو، راه‌آهن، تولید و برخی بخش‌های مرتبط با صنایع فلزی ایران اعلام کرد.رویترز نیز در گزارشی در اول اکتبر، تحریم‌های جدید را بخشی از تلاش آمریکا برای گسترش فشار اقتصادی بر ایران از مسیرهای زمینی و صنعتی توصیف کرده است. به نوشته رویترز، در این دور از تحریم‌ها بخش ریلی ایران و برخی شرکت‌های خودروسازی و تأمین‌کنندگان خارجی آنها هدف قرار گرفته‌اند.اهمیت این تحولات برای صنعت فولاد از آنجاست که زنجیره فولاد تنها به کارخانه و تولید محدود نمی‌شود. جابه‌جایی سنگ‌آهن، کنسانتره، گندله و محصولات فولادی، تأمین قطعات و تجهیزات و همچنین صادرات، همگی به یک شبکه گسترده حمل‌ونقل و تجارت وابسته هستند. در واقع، هرچه محدودیت‌های جدید بخش‌های بیشتری از حمل‌ونقل و تجارت خارجی را دربر بگیرد، احتمال افزایش هزینه و زمان جابه‌جایی کالا نیز بیشتر می‌شود. این مسئله می‌تواند برای صنعتی مانند فولاد که حجم بالایی از مواد اولیه و محصولات را جابه‌جا می‌کند، اهمیت داشته باشد. از سوی دیگر، بخشی از نگرانی فعالان صنعت می‌تواند به تأمین تجهیزات و قطعات مربوط باشد. اگر همکاری برخی شرکت‌های خارجی با ایران پرریسک‌تر شود، تأمین برخی اقلام مورد نیاز واحدهای صنعتی ممکن است با هزینه یا زمان بیشتری انجام شود. در حوزه صادرات نیز افزایش ریسک همکاری با طرف‌های خارجی می‌تواند هزینه‌های معامله و حمل‌ونقل را بالا ببرد. این موضوع در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که حاشیه سود صادراتی شرکت‌ها تحت تأثیر قیمت‌های جهانی و هزینه‌های داخلی قرار دارد.البته نباید از تحریم‌های جدید به‌عنوان عاملی برای توقف زنجیره فولاد یاد کرد. صنعت فولاد ایران سال‌هاست با محدودیت‌های خارجی مواجه است و بخش‌های مختلف این زنجیره خود را با شرایط تحریمی تطبیق داده‌اند. اما مسئله مهم، افزایش ریسک و هزینه تجارت است؛ موضوعی که در صورت تشدید محدودیت‌ها می‌تواند به یکی از چالش‌های جدی‌تر صنعت تبدیل شود. از سوی دیگر، در بسته جدید آمریکا، بخش‌هایی از شبکه مرتبط با صنایع فلزی نیز مورد توجه قرار گرفته‌اند. خزانه‌داری آمریکا اعلام کرده است که در این اقدام، برخی شرکت‌های مرتبط با بخش فولاد و تجارت فلزات نیز تحریم شده‌اند. بنابراین، برای صنعت فولاد ایران شاید مهم‌ترین پیام تحولات اخیر، ریسک بیشتر در زنجیره تأمین، حمل‌ونقل و تجارت خارجی باشد.در چنین شرایطی، تغییرات هزینه حمل، دسترسی به تجهیزات، وضعیت صادرات و رفتار شرکای تجاری، عواملی هستند که می‌توانند در ماه‌های آینده بر قیمت تمام‌شده و رقابت‌پذیری فولاد ایران اثر بگذارند. به نظر می‌رسد تحریم‌های جدید را باید بیش از آنکه صرفاً یک خبر سیاسی دانست، به‌عنوان تحولی در فضای کسب‌وکار و تجارت خارجی کشور دنبال کرد؛ تحولی که اثر آن بر فولاد، احتمالاً در هزینه لجستیک، تأمین و صادرات خود را نشان خواهد داد.
نویسنده: جعفر ساعی‌نیا
