به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، بررسی‌های میدانی از بازار آهن نشان می‌دهد که پس از افت قیمتی پروفیل در خردادماه، این محصول در ماه جاری وارد فاز سکون شده است. برای نمونه، پروفیل اصفهان پس از کاهش قیمت تا محدوده ۱۰۱ هزار تومان، در هفته‌های اخیر در همین سطح قیمتی متوقف شده است. به گفته فعالان بازار، این رکود بیش از آنکه متأثر از تغییرات عرضه باشد، ناشی از ضعف شدید تقاضا در صنایع پایین‌دستی و بخش ساختمان است.
در شرایط کنونی، ابهامات کلان اقتصادی و چشم‌انداز نامشخص بازار ارز باعث شده است تا خریداران و انبارداران از انجام خریدهای سنگین پرهیز کنند. در مقابل، تولیدکنندگان نیز تلاش می‌کنند با کنترل سطح عرضه، از ریزش بیشتر قیمت‌ها جلوگیری کنند؛ با این حال، تداوم تقاضای حداقلی مانع از شکل‌گیری روند صعودی در قیمت‌ها شده است. کارشناسان معتقدند خروج از این رکود، مستلزم تغییر در متغیرهای کلان اقتصادی و بازگشت تقاضای واقعی به بازار پروژه‌های عمرانی و صنعتی است.
بازار آهن آلات در هفته‌های اخیر رفتار یکسانی در همه محصولات نداشته است. در شرایطی که برخی مقاطع فولادی مانند میلگرد، تیرآهن، نبشی و ناودانی تحت‌تاثیر تغییرات هزینه تولید، محدودیت عرضه یا تحولات انتظاری بازار، نوساناتی را تجربه کرده‌اند، پروفیل مسیر متفاوتی را در پیش گرفته و در یک محدوده قیمتی مشخص متوقف شده است. این تفاوت رفتار نشان می‌دهد که عوامل اثرگذار بر پروفیل تا حد زیادی با سایر محصولات فولادی متفاوت است و بیش از آن که از سمت عرضه تعیین شود، به وضعیت تقاضای پایین‌دستی وابستگی دارد.
پروفیل به‌عنوان یکی از محصولات پرکاربرد در بخش ساختمان، صنایع تولیدی، درب و پنجره‌سازی و پروژه‌های عمرانی، زمانی حرکت قیمتی قدرتمندی را تجربه می‌کند که مصرف‌کننده نهایی وارد بازار شود. اما در شرایط فعلی، بسیاری از فعالان این حوزه خریدهای خود را به حداقل میزان ممکن رسانده‌اند. پیمانکاران ساختمانی به‌دلیل کاهش سرعت اجرای پروژه‌ها، افزایش هزینه‌های عملیاتی و نبود چشم‌انداز روشن نسبت به آینده اقتصادی، ترجیح می‌دهند سرمایه خود را در موجودی انبار قفل نکنند.
همین رفتار باعث شده تا حتی با وجود افزایش برخی هزینه‌های تولید، امکان انتقال این هزینه‌ها به بازار فروش برای تولیدکنندگان دشوار باشد. کارخانه‌ها از یک‌سو با رشد هزینه مواد اولیه، انرژی و حمل‌ونقل مواجه هستند و از سوی‌دیگر نمی‌توانند بدون وجود تقاضای واقعی، قیمت‌ها را افزایش دهند. نتیجه این شرایط، ایجاد تعادلی شکننده میان هزینه تولید و توان خرید بازار است.
