به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، شاخص قیمت سنگآهن با عیار ۶۲ درصد در بندر چینگدائو، در تاریخ ۲۵ سپتامبر به ۹۶.۶ دلار در هر تن رسید که نشاندهنده افت ۴.۲ درصدی نسبت به اوایل ماه سپتامبر است. این روند نزولی نشان میدهد که جهش قیمتی در ابتدای این ماه، توانایی تبدیل شدن به یک روند صعودی پایدار را نداشت.
در بازار آتی نیز بازتاب مشابهی از این فشارها مشاهده میشود؛ بهطوری که قرارداد سنگآهن ژانویه در بورس دالیان با افت ۱.۰۵ درصدی به حدود ۱۰۵.۷ دلار رسید و در بورس سنگاپور نیز قیمتها با کاهش ۱.۱۹ درصدی به سطح ۹۵.۸۵ دلار سقوط کرد. این دادهها گویای آن است که تقاضای نهایی هنوز به نقطه چرخش حرکت نکرده و بازار در انتظار محرکهای جدیدی است.
چالش سودآوری فولادسازان چینی؛ موتور محرک اصلی فشار بر قیمت سنگآهن
چین به عنوان بزرگترین مصرفکننده سنگآهن جهان، همواره عامل اصلی نوسانات این بازار بوده است. اما در حال حاضر، مشکل اصلی در چین، کاهش حاشیه سود فولادسازان است. این کارخانهها در وضعیتی قرار دارند که از یک سو با قیمتهای سنگین سنگآهن و از سوی دیگر با افزایش هزینههای انرژی (زغالسنگ و کک) دستوپنجه نرم میکنند؛ وضعیتی که انگیزه خرید سنگآهن با قیمتهای بالا را در آنها به شدت کاهش داده است.
علاوه بر این، حجم بالای واردات سنگآهن به چین (۷۳۶.۸ میلیون تن در هفت ماه نخست سال) منجر به افزایش بیسابقه موجودی در بنادر شده است. این انباشت کالا در بنادر، وقتی با تقاضای محدود در کارخانهها مواجه میشود، فروشندگان را ناچار به کاهش قیمت برای تخلیه انبارها میکند.
تعمیرات کورهها و چشمانداز تولید در کوتاهمدت
یکی از عوامل نگرانکننده برای بازگشت قیمتها، افزایش برنامههای تعمیر و نگهداری کورههای بلند در چین است. اگر فولادسازان چینی به دلیل کمبود سودآوری یا برنامهریزیهای فصلی، تعداد بیشتری از کورههای خود را از مدار خارج کنند، نیاز به سنگآهن بهطور چشمگیری کاهش خواهد یافت.
در سمت عرضه نیز، بازار با شرایط چالشبرانگیزی روبروست؛ تولیدکنندگان بزرگ در استرالیا و برزیل همچنان به تأمین حجم بالای بازار ادامه میدهند و از سوی دیگر، توسعه معادن جدید در گینه، پتانسیل عرضه را در نیمه دوم سال افزایش میدهد. این ترکیب از عرضه مستمر و تقاضای بیرمق، مانع از هرگونه جهش قیمتی در آینده نزدیک میشود.
تأثیرات احتمالی بر بازار داخلی ایران
از منظر بازار داخلی ایران، نوسانات قیمت جهانی سنگآهن اهمیت استراتژیک دارد. اگرچه افت قیمت جهانی میتواند در میانمدت فشار هزینههای مواد اولیه را برای تولیدکنندگان داخلی کاهش دهد، اما انتقال این اثر به قیمتهای نهایی (مانند میلگرد، تیرآهن و ورق) مستقیماً به متغیرهای داخلی بستگی دارد.
عواملی نظیر نرخ ارز، قیمت انرژی در داخل، سطح تولید سنگآهن داخلی و بهویژه سیاستهای قیمتگذاری در بورس کالا، تعیینکننده نهایی هستند. بنابراین، سقوط قیمت سنگآهن در چین لزوماً به معنای کاهش فوری هزینههای تولید یا قیمت محصولات فولادی در بازار ایران نیست، بلکه تنها یکی از متغیرهای پیچیده در زنجیره تأمین محسوب میشود.