به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، مسیر قیمتی میلگرد ذوب‌آهن اصفهان در این بازه زمانی، مسیری خطی نبوده و شامل سه مرحله متمایز در روند حرکت بوده است. در ماه تیر، بازار وارد مرحله انتقال به سطوح قیمتی بالاتر شد؛ به طوری که قیمت در ۶ تیر با ۵۸ هزار و ۴۰۰ تومان آغاز شد و در طی دو مرحله (۱۷ تیر با ۶۱ هزار و ۸۰۰ تومان و ۳۰ تیر با ۶۵ هزار و ۴۰۰ تومان) رشد کرد.
ماه مرداد، دوره تثبیت و مکث قیمتی محسوب می‌شد. در ۱۰ مرداد، قیمت با کاهشی به ۶۴ هزار و ۵۰۰ تومان رسید و تا ۲۵ مرداد تغییر چندانی نکرد (۶۴ هزار و ۹۰۰ تومان). اما نقطه عطف اصلی در ماه شهریور رقم خورد؛ در ۷ شهریور قیمت به ۷۱ هزار و ۲۰۰ تومان رسید و تنها با گذشت هشت روز، در ۱۵ شهریور با جهشی خیره‌کننده به ۸۳ هزار و ۶۰۰ تومان رسید. در نهایت، قیمت در ۳۱ شهریور به سطح ۸۷ هزار و ۲۰۰ تومان نهایی رسید. بر این اساس، کل رشد دوره حدود ۲۸ هزار و ۸۰۰ تومان بوده که بخش اعظم آن مربوط به بازه زمانی کوتاه در ماه شهریور است.
عوامل تأثیرگذار بر ساختار قیمت؛ از هزینه‌های تولید تا اعتبار برند
بررسی عوامل بنیادین نشان می‌دهد که قیمت‌گذاری در این دوره تنها تابع تقاضای مصرف نیست. محدودیت‌های تأمین انرژی مانند کمبود برق در تابستان و چالش‌های تأمین گاز، تولید پایدار را با دشواری مواجه کرده و باعث می‌شود هزینه‌های ثابت بر حجم کمتری از محصول توزیع شود. این شرایط باعث می‌شود حتی در صورت ضعف تقاضا، قیمت‌ها به دلیل عدم امکان کاهش نرخ برای حفظ سطح تولید، ثابت یا صعودی بمانند.
علاوه بر این، جایگاه برند ذوب‌آهن اصفهان در بازار نقش مهمی ایفا می‌کند. میلگرد اصفهان به دلیل سابقه تولید و اعتماد مصرف‌کنندگان، دارای «پرمیوم برند» یا اعتبار قیمتی است. در دوره‌های تورمی، این اختلاف قیمت با محصولات مشابه (همگن) بیشتر می‌شود؛ به طوری که حتی با کاهش تقاضای پروژه‌ای، بخشی از تقاضا همچنان برای تأمین موجودی از این برند معتبر باقی می‌ماند. همچنین، رفتار فروشندگان در مدیریت موجودی با هزینه‌های جدید، عامل مهمی در جلوگیری از ریزش قیمت‌هاست.
تحلیل رفتار بازار؛ وقتی قیمت از تقاضا پیشی می‌گیرد
یکی از نکات کلیدی در این گزارش، بررسی جهش ۸ روزه در شهریور ماه است. رشد ۱۲ هزار تومانی در کمتر از ده روز، در حالی که رونق در بخش ساخت‌وساز مشهود نبود، نشان‌دهنده نقش پررنگ «انتظارات تورمی» است. در این حالت، فروشنده با پیش‌بینی افزایش هزینه‌های جایگزینی، عرضه را مدیریت می‌کند و خریدار نیز از ترس افزایش قیمت در آینده، تمایل به تأمین نیاز خود پیدا می‌کند. این چرخه باعث می‌شود قیمت‌ها با سرعتی فراتر از حجم واقعی معاملات حرکت کنند.
سناریوهای آتی؛ تعیین‌کننده اصلی در مسیر آینده
برای آینده بازار میلگرد، دو سناریوی اصلی قابل پیش‌بینی است:
۱. سناریوی صعودی: در صورتی که فشار ارزی و هزینه‌های تولید تداوم یابد، محدودیت‌های عرضه تشدید شود و فروشندگان از عرضه در نرخ‌های پایین خودداری کنند، روند صعودی ادامه خواهد داشت. نشانه این سناریو، حفظ قیمت‌ها در کنار کاهش تخفیف‌ها و افزایش حجم خریدهای عمده خواهد بود.
۲. سناریوی خنثی یا نزولی: اگر فشار هزینه‌ای کاهش یابد و عرضه در بازار تسهیل شود، بازار ممکن است به سمت تثبیت یا اصلاح حرکت کند. در سناریوی نزولی، نشانه اصلی نه لزوماً سقوط ناگهانی نرخ، بلکه افزایش فاصله میان «قیمت اعلامی» و «قیمت معامله واقعی» از طریق افزایش تخفیف‌ها خواهد بود.
در نهایت، برای فعالان بازار، تفکیک بین «رشد ناشی از رونق مصرف» و «رشد ناشی از فشار هزینه» حیاتی است. رصد هم‌زمان قیمت‌های اعلامی، میزان تخفیف‌های واقعی، سرعت معامله و حجم خریدهای پروژه‌ای، معیار دقیق‌تری برای قضاوت درباره قدرت واقعی بازار نسبت به صرفاً مشاهده عدد نهایی روی تابلو است.
