به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، بازار آهن اسفنجی در هفته گذشته با یک چرخش ناگهانی مواجه شد؛ بازاری که تا ابتدای هفته در وضعیت نسبتاً متعادل قرار داشت، تنها طی چند روز وارد فاز کمبود شدید شد. نشانه اصلی این تغییر نهفقط در افت حجم معاملات، بلکه در رفتار غیرعادی قیمتها نمایان شد؛ رفتاری که برای فولادسازان حامل پیام هشدار است.
در فاصله ۱۳ تا ۱۶ اردیبهشت، حجم عرضه از حدود ۱۰۰ هزار تن به تنها ۱۵ هزار تن کاهش یافت؛ افتی نزدیک به ۸۵ درصد که عملاً جریان تأمین را مختل کرد. حجم معاملات نیز همسو با عرضه، از ۸۵ هزار تن به حدود ۱۵ هزار تن رسید. با این حال، سمت تقاضا کاهش متناسبی را تجربه نکرد. تقاضا از ۱۲۰ هزار تن به ۳۵ هزار تن رسید، اما همچنان چند برابر عرضه باقی ماند.
نتیجه این عدم توازن، جهش سریع نسبت تقاضا به عرضه بود؛ این نسبت تنها طی سه روز از ۱.۲ برابر به ۲.۳ برابر افزایش یافت. به بیان دیگر، بازاری که در ابتدای هفته امکان پاسخگویی نسبی به خریداران را داشت، در پایان هفته با کمبود جدی روبهرو شد.
اما مهمترین سیگنال بازار از ناحیه قیمتها صادر شد. در شرایط معمول، کاهش قیمت پایه میتواند بخشی از فشار تقاضا را تخلیه کند، اما این بار نتیجه معکوس بود. قیمت پایه از حدود ۲۶۰ هزار ریال به ۲۵۳ هزار ریال کاهش یافت، با این حال میانگین موزون معاملات نهتنها افت نکرد، بلکه تا حدود ۲۹۲ هزار ریال افزایش یافت.
میانگین موزون معاملات، قیمتی است که در آن حجم هر معامله در محاسبه اثر داده میشود؛ به این معنا که معاملات با حجم بالاتر وزن بیشتری در تعیین عدد نهایی دارند. رشد این شاخص نشان میدهد بخش عمده معاملات در سطوح قیمتی بالاتری انجام شده است.
به این ترتیب، فاصله میان نرخ پایه و قیمت معاملهشده به بیش از ۱۵ درصد رسید؛ پریمیومی کمسابقه در بازار آهن اسفنجی که معمولاً زمانی شکل میگیرد که خریداران نسبت به تداوم کمبود در هفتههای آینده نگران باشند.
اهمیت این تحولات زمانی پررنگتر میشود که بدانیم آهن اسفنجی ماده اولیه اصلی بسیاری از واحدهای فولادسازی، بهویژه کورههای القایی است. هرگونه اختلال در عرضه این محصول، مستقیماً هزینه تولید را در حلقههای بعدی زنجیره افزایش میدهد. در صورت تداوم این وضعیت، فشار قیمتی ابتدا به بازار شمش و سپس به میلگرد و سایر مقاطع فولادی منتقل خواهد شد.
فعالان بازار معمولاً چنین کمبود آهن اسفنجی ناگهانی را ناشی از دو سناریو میدانند:
یا محدودیتهای عملیاتی مانند تعمیرات دورهای و اختلالات انرژی، یا مدیریت عرضه از سوی تولیدکنندگان با هدف فروش در نرخهای بالاتر خارج از بورس. فارغ از علت، پیامد نهایی برای مصرفکننده افزایش هزینه تولید و احتمال رشد قیمتها در بازار آزاد است.
بازار هفته گذشته پیام روشنی ارسال کرد؛ آهن اسفنجی وارد محدوده کمبود شده است. اگر در هفتههای پیشرو سطح عرضه به شرایط عادی بازنگردد، موج افزایشی کنونی میتواند به سرعت در کل زنجیره فولاد گسترش یابد و بازار را وارد فاز تازهای از افزایش قیمت کند.
