به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، شواهد موجود از آغاز حرکت جدی صنایع کشور به سمت احداث نیروگاههای خورشیدی حکایت دارد؛ اقدامی که نهتنها به کاهش هزینههای تولید کمک میکند، بلکه میتواند واحدهای صنعتی را از محدودیتهای ناشی از قطع یا کاهش برق نیز مصون نگه دارد. بررسیها نشان میدهد در شهرکهای صنعتی کشور امکان نصب ۳ تا ۵ هزار مگاوات نیروگاه خورشیدی وجود دارد؛ ظرفیتی که در صورت بهرهبرداری، نقش مهمی در کاهش فشار بر شبکه برق خواهد داشت.
اهمیت توسعه این بخش تا آنجاست که وزیر نیرو پیشتر در مراسم آغاز بهرهبرداری و عملیات اجرایی ۱۲۰۰ مگاوات نیروگاه خورشیدی تأکید کرده بود احداث هر نیروگاه تجدیدپذیر، ارزشی معادل یک چاه نفت برای کشور دارد.
در حال حاضر، ظرفیت کل نیروگاههای کشور به حدود ۱۰۰ هزار مگاوات میرسد که از این میزان، نزدیک به ۵ هزار مگاوات به نیروگاههای تجدیدپذیر اختصاص یافته است. با این حال، برنامهریزیها بر این اساس است که تا تابستان پیشرو ظرفیت نیروگاههای تجدیدپذیر به ۷ هزار مگاوات افزایش یابد و سهم این بخش در سبد برق کشور از کمتر از یک درصد به بیش از ۷ درصد برسد.
بر اساس قوانین موجود، صنایعی که انشعاب برق بالای یک مگاوات دارند، موظف شدهاند بخشی از برق مصرفی خود را از محل نیروگاههای تجدیدپذیر تأمین کنند. این سهم باید تا سال پنجم به ۵ درصد برسد؛ در غیر این صورت، واحدهای صنعتی مشمول جریمهای معادل میانگین قیمت برق تجدیدپذیر در بورس سبز خواهند شد.
بررسیها همچنین نشان میدهد امکان احداث ۳ تا ۵ هزار مگاوات نیروگاه خورشیدی بر روی سقف سالنها و مستحدثات صنعتی در کشور وجود دارد. مسئولان اعلام کردهاند چنانچه در یک شهرک صنعتی به میزان کافی نیروگاه خورشیدی احداث شود، تمامی واحدهای مستقر در آن شهرک از محدودیتهای قطع یا کاهش برق معاف خواهند شد.
در همین راستا، سال گذشته نخستین پروژه مشترک سازمان انرژیهای تجدیدپذیر و بهرهوری انرژی برق (ساتبا) و سازمان صنایع کوچک با ظرفیت ۶۳ مگاوات در شهرک صنعتی شمسآباد آغاز شد. آنطور که اعلام شده، در صورت موفقیت این الگو، امکان اجرای آن در دیگر شهرکهای صنعتی کشور نیز وجود دارد.
هزینه احداث هر مگاوات نیروگاه خورشیدی:
هزینه احداث بین ۳۰ تا ۳۵ میلیارد تومان برآورد میشود؛ اما با توجه به کاهش خسارتهای ناشی از قطعی برق و همچنین امکان فروش برق مازاد در بورس انرژی، بازگشت سرمایه این پروژهها معمولاً کمتر از سه سال پیشبینی میشود. افزون بر این، تزریق برق تولیدی این نیروگاهها به شبکه محلی، به پایداری مصرف در همان منطقه نیز کمک خواهد کرد.
تا امروز بیش از ۱۵۰ شهرک صنعتی بهصورت پراکنده به نصب نیروگاه خورشیدی اقدام کردهاند. پیشبینیها نشان میدهد در صورت تداوم این روند و همراهی صنایع و سرمایهگذاران، طی دو تا سه سال آینده بخش قابل توجهی از مشکلات تأمین برق کشور، بهویژه در دوره اوج مصرف تابستان، قابل مدیریت خواهد بود.
صنایع بزرگ با ورود به این حوزه، علاوه بر تأمین برق پایدار برای فعالیت خود، میتوانند از محل فروش برق مازاد در بورس انرژی نیز درآمدزایی کنند. به این ترتیب، این سرمایهگذاری تنها راهکاری برای جبران خسارت خاموشیها نیست، بلکه میتواند به یک منبع درآمد جدید برای بنگاههای صنعتی تبدیل شود.
در مجموع، به نظر میرسد ترکیب الزام قانونی، توجیه اقتصادی و ضرورت تأمین پایدار انرژی، به موتور محرک توسعه نیروگاههای خورشیدی در بخش صنعت تبدیل شده است؛ مسیری که در صورت تداوم، میتواند در سالهای آینده سهم مهمی در کاهش تنشهای برقی کشور، بهویژه در فصل تابستان، داشته باشد.
